صیانت از سرمایه ملی

احسان حدادی در سایه تلاش، همت و تعصبی عجیب، آنقدر رکوردهای خود را ارتقا داد که این توقع را در جامعه ورزش کشورمان به وجود آورد که او براحتی از سکوی المپیک هم بالا رود و رویایی باور نکردنی در تاریخ دوومیدانی ایران را به ثبت برساند، ولی پرتاب‌های ناموفق و دور از انتظار احسان در المپیک پکن، نشان داد مصدومیت این پرتابگر نام‌آشنای جهان دوومیدانی چندان هم جزیی و کم‌اهمیت نیست و این‌بار علاقه‌مندان باید به جای شنیدن فریادهای قدرتمند پس از پیروزی، صدای گریه او را بشنوند و به جای پایکوبی‌های همیشگی اشک‌های سنگینش را ببینند.

موضوع غیبت طولانی حدادی از مسابقه‌های مختلف و بی‌خبری همگان از شرایط این قهرمان ملی، طی ماه‌های گذشته کنجکاوی خیلی‌ها را برانگیخت آنقدر که حرف‌های متناقض زیادی درباره‌اش شنیده شد، ولی سرانجام رقابت‌های اخیر انتخابی و رکوردگیری تیم ملی، فرصتی بود تا یک‌بار دیگر احسان خود را ثابت کند و دهان منتقدانش را ببندد.

حدادی در این مسابقه‌ها با پرتاب‌هایی بلند و ثبت نتایجی حیرت‌انگیز نشان داد همچنان یکی از بهترین‌هاست و به فاصله کمی تا آغاز رقابت‌های قهرمانی آسیا در گوانگ‌جو چین زنگ خطر پرطنینی برای رقبای خود به صدا درآورد. اما گویا قرار نیست به همین زودی ابهام‌های پیرامونی حضور حدادی در مسابقه‌ها رفع شود چون یکی از مسوولان درجه اول فدراسیون با اعزام این پرتابگر مطرح به رقابت‌های آسیایی پیش‌رو مخالفت و عنوان کرد اکنون که برادران صمیمی (محمد و محمود)‌ در آمادگی خوبی به سر می‌برند و در مسابقه‌های المپیک دانشجویان جهان صاحب مقام شده‌اند، بهتر است حدادی تا پایان طول درمان خود صبر کند و با شرکت در قهرمانی آسیا، ریسک از دست دادن سلامت خود را پذیرا نشود. البته این مسوول چند روز پس از اظهاراتش حرف های سابق خود را تغییر داد و با اعزام حدادی موافقت کرد .

به هر حال سرمایه‌هایی چون حدادی، ماحصل چشمه‌جوشان استعدادهای شگرف خدادادی مردم ایران‌زمین به شمار می‌روند، چشمه‌ای که همواره و در عرصه‌های گوناگون اعجوبه‌هایی را به دنیا معرفی کرده است، ولی در عین حال نباید صیانت و پاسداری از چنین سرمایه‌های گرانقدری را پشت‌گوش بیندازیم و شاهد افول زودهنگام سرمایه‌ها و ستاره‌هایی چون حدادی باشیم.