اسرائیل اسیر راهبرد روز قدس

این اقدام مهم و تاریخی حضرت امام(ره) در آن مقطع حساس برای تاثیرگذاری بر 2 حوزه جهان اسلام و جامعه بین‌المللی صورت گرفت.

در حوزه تاثیرگذاری بر جهان اسلام اعلام این روز ابتدا با هدف زنده نگه داشتن مساله فلسطین و جلب توجه مسلمانان و دولت‌های اسلامی به خطر صهیونیسم صورت گرفت و در عین حال واکنشی ناشی از بصیرت و غیرت اسلامی در برابر خیانت‌های سازشکارانه برخی دولت‌های عربی مانند مصر بود که چند ماه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی معاهده صلح با رژیم صهیونیستی را در کمپ دیوید آمریکا امضا کرد.

اما در حوزه تاثیر‌گذاری بر جامعه جهانی و گشودن راهی جدید برای فلسطینیان در این عرصه به باور بسیاری از تحلیلگران غربی تعیین روز جهانی قدس ابتکاری برای تاسیس دولت فلسطینی بود. ابتکاری که در نقطه مقابل اقدام دولت بریتانیا در سال 1917 با صدور اعلامیه «بالفور» جهت تاسیس دولت اسرائیل در درون سرزمین فلسطین قرار می‌گیرد.

30 سال پس از صدور اعلامیه معروف بالفور که در آن حمایت قاطع دولت استعماری انگلیس از تاسیس وطن ملی یهود در سرزمین فلسطین اعلام شد «دولت اسرائیل» در سال 1948 با اخراج بیش از 700 هزار فلسطینی از خانه و کاشانه خود تاسیس می‌شود. این شکل‌گیری در درون خود البته روند تاسیسی ویژه‌ای را دنبال کرد. روندی که با انتقال یهودیان اروپای شرقی و اتحاد جماهیر شوروی سابق آغاز و با سرکوب قیام‌هایی چون قیام براق، قیام عزالدین قسام و... ادامه یافت و در نهایت با جنایات وحشیانه علیه بومیان فلسطینی و اخراج آنان از سرزمین مادری خود به تاسیس رژیم اسرائیل منتهی شد.

اینک در آستانه سی‌امین سال تعیین روز جهانی قدس از سوی حضرت امام خمینی(ره) به عنوان راهبردی جهت احیای قضیه فلسطین، تاسیس دولت فلسطینی و نابودی رژیم صهیونیستی قرار داریم. مروری گذرا بر آنچه که از سال 1358 تاکنون در صحنه تحولات منطقه خاورمیانه و فلسطین گذشته است به‌وضوح میزان اثرگذاری و موفقیت این راهبرد بی‌بدیل حضرت امام(ره) را تایید می‌کند. زمانی که حضرت امام روز جهانی قدس را به عنوان روز همبستگی با قضیه فلسطین تعیین کرد کمتر کسی در جامعه بین‌الملل باور می‌کرد که سرزمین فلسطین دارای ملت واحدی است. چه این که دولت انگلیس و اساسا جنبش صهیونیسم با شعار «سرزمین بدون ملت برای ملت بدون سرزمین» پایه‌های تاسیس اسرائیل را بنا گذاشته بود. ظهور جریان‌های اسلامی حماس و جهاد اسلامی (در فاصله سال‌های 1980 تا 1985) در درون سرزمین فلسطین و به تبع آن بروز و وقوع انتفاضه اول فلسطینیان در سال 1987 خط بطلانی بر نظریه «سرزمین بدون ملت» بود. افکار عمومی جهان برای نخستین بار هویت ملت فلسطین را به نظاره نشستند. این آغاز راهی بود که حضرت امام(ره) با تعیین روز جهانی قدس برای تاسیس دولت فلسطینی و نابودی رژیم اسرائیل طراحی کرده بود. در فاصله همین سال‌ها جمهوری اسلامی ایران نیز درگیر جنگی تحمیلی از سوی غرب شد. جنگی که با هدف ممانعت از پیش‌روی الگوی اسلامی انقلاب ایران در بین ملت‌های منطقه و با خوراک مذهبی تهیه دیده شد. با وجود این مسائل انقلاب ایران به روند روبه‌رشد خود در بین کشورهای منطقه ادامه داد و وارد سال‌های آغازین دهه 1990 شد. دهه‌ای که با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی آغاز و با جنگ اول خلیج فارس علیه رژیم بعث صدام و بحران بالکان ادامه و در نهایت با وقوع انتفاضه دوم فلسطینیان در سال 2000 خاتمه یافت. در طول دهه 1990 غرب کوشید با ورود به کارکردهای دیپلماتیک، آتش انتفاضه اول فلسطینیان را خاموش و آنان را وادار به ورود به یک پروسه فرضی سیاسی کند. پروسه‌ای که برخی از جریان‌های چپ فلسطینی را با تشکیل حکومتی تحت‌نام حکومت خودگردان سرگرم کرده بود. اگرچه این نیرنگ با هدف خاموشی آتش انتفاضه اول صورت گرفت اما شراره‌های این انتفاضه چون آتشی زیرخاکستر روشن بود. پیشنهاد طرح‌های متنوعی چون مادرید، اوسلو، وای ریور، مریلند، تنت، میچل و کمپ دیوید 2 از سوی غرب در طول دهه نود همه تلاش‌های آمریکا برای تغییر مسیری بود که انتهای آن برای فلسطینیان مشخص اما برای اسرائیل مبهم می‌نمود. فلسطینیان با تاسی از انقلاب ایران که حالا با خروج از یک جنگ تحمیلی 8 ساله دوران سازندگی و بالندگی خود را آغاز کرده بود روند صعودی حرکت خود را به سمت تحقق آرمان فلسطین پیوسته آغاز کردند. ساعاتی پس از شکست نشست کمپ دیوید 2 در آمریکا و ورود هتاکانه آریل شارون نخست‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی به صحن مسجدالاقصی انتفاضه‌ای در فلسطین رخ داد که به انتفاضه دوم یا الاقصی مشهور شد. اگر بپذیریم که انتفاضه اول هویت «ملت فلسطین» را در نزد جهانیان به اثبات رساند بنابراین پذیرفتن هویتی به نام «دولت فلسطین» از سوی غرب به دنبال انتفاضه دوم سخنی به گزاف نبوده است چه این که حالا خود غربی‌ها تنها راه‌حل بحران فلسطین را در تشکیل 2 کشور در فلسطین می‌دانند. ضمن آن که در فاصله سال‌های 1987 تا 2009 ابزار مقاومت ملت فلسطین نیز از سنگ و چوب، اینک به موشک‌های استراتژیک تغییر یافته است. حصارکشی در درون فلسطین تحت نام دیوار حایل، خروج اسرائیل پس از 38 سال اشغالگری از نوار غزه، اقبال گروه‌های مقاومت اسلامی در بین مردم فلسطین، پیروزی جنبش حماس در انتخابات پارلمانی فلسطین، تاسیس اولین حکومت اسلامی در نوار غزه و پیروزی نظامی در جنگ 22 روزه غزه همگی دستاوردهایی است که فلسطینیان پس از آغاز انتفاضه دوم به آن دست یافته‌اند. اگر این دستاوردها را در کنار چالش‌های امنیتی، سیاسی، نظامی و اقتصادی اسرائیل از یکسو و موفقیت مقاومت لبنان در برابر اسرائیل قرار دهیم آن‌گاه بیشتر به میزان موفقیت طرح حضرت امام خمینی(ره) در تعیین روز جهانی قدس پی خواهیم برد. امروز فلسطین در شرایطی به این موفقیت‌ها دست یافته است که در سودان خبری از حکومت آمریکایی جعفر نمیری نیست، در افغانستان حکومت اسلامی برپا شده است، در عراق نشانی از رژیم بعث عراق وجود ندارد بلکه دولتی اسلامی حاکمیت در این کشور را به دست گرفته است. در ترکیه جریان‌های اسلامگرا جناح‌های لائیک را کنار زده‌اند. در لبنان مردم این کشور با 2 پیروزی در مقابل اسرائیل به اعتماد به نفس بالایی دست یافته‌اند. سوریه به یمن حضور در صف کشورهای مقاومت از موضع برتر با اسرائیل برخورد می‌کند و دست آخر این ‌که نفرت از آمریکا و صهیونیسم ملت‌های منطقه را به سمت نظریه بیداری اسلامی جمهوری اسلامی ایران در برابر طرح‌های سازش غرب سوق داده است. دوران تصمیم‌گیری‌های خودسرانه سران عرب گذشته و متحد اصلی رژیم صهیونیستی نیز بواسطه مقاومت منطقه‌ای در باتلاق خاورمیانه فرو رفته است. در چنین شرایطی اسرائیل نیز با طرح پذیرش «یهودیت اسرائیل» از سوی کشورهای منطقه، مدت‌هاست از ایده ایجاد «اسرائیل بزرگ» دست برداشته است. مصداق این مدعا خروج اسرائیل از نوار غزه و احداث دیوار حایل در پیرامون مرزهای فرضی خود است. او اینک با گذشت 61 سال از تاسیس‌اش به دنبال حفظ اسرائیل کوچک است. شرایط منطقه‌ای و جهانی کاملا به زیان اسرائیل متحول شده است. سلاح‌های استراتژیکی که روزگاری عامل برتری منطقه‌ای اسرائیل محسوب می‌شد اینک در کارگاه‌های کوچکی در نقاط دورافتاده نوار غزه هم تولید می‌شود چه رسد به کشورهای دارای حاکمیت و استقلال منطقه. رسانه‌های گروهی که روزگاری اسرائیل از طریق آن فلسطینی‌ها را اقلیتی کوچک در نزد افکار عمومی تبلیغ می‌کرد اینک چنان وادار به انتشار واقعیت‌ها شده‌اند که براساس اخبار آنان، همه قاره‌ها در محکومیت جنایات اسرائیل در تجاوز 22 روزه غزه به نفع فلسطینی‌ها تجمعات اعتراض‌آمیز برپا می‌کنند. خلاصه این که استراتژی حضرت امام(ره) در تعیین اهداف منطقه‌ای و جهانی روز قدس به ثمر نشسته و سران صهیونیسم اینک وطن جایگزین دیگری را در قلب اروپا برای یهودیان زمزمه می‌کنند.

مهدی شکیبایی