روزها در قاب

وفات آیت‌الله طالقانی

19 شهریور: امروز روز وفات یکی از بزرگ‌ترین یاران امام و یکی از ارکان انقلاب اسلامی ایران است. روز وفات آیت‌الله طالقانی. ایشان نخستین امام جمعه تهران بعد از انقلاب اسلامی بودند. در واقع این عنوانی است که عموم مردم و به خصوص نسل جوان با آن ایشان را می‌شناسند اما کارنامه زندگی این استاد بزرگ بسیار پربارتر از این حرف‌ها است. وی در 15 اسفند 1289 خورشیدی (برابر با روز شنبه‌ 4 ربیع‌‌الاول‌ 1329 قمری) در خانواده‌ای اهل علم و دارای روحیات انقلابی در روستای گلیرد طالقان دیده به جهان گشود. پدرش ابوالحسن علایی طالقانی نخستین استاد وی بود. محمود طالقانی در دوره‌های مختلف و شرایط گوناگون نظیر رویداد کشف حجاب و وقایع 15 خرداد 1342 به مخالفت علنی با رویکردهای جاری حکومت پهلوی پرداخت و همچنین بارها به دلایل مختلف نظیر پنهان کردن شهید سید مجتبی نواب صفوی که در آن زمان فراری محسوب می‌شد یا ارائه آموزش‌های مذهبی و مبارزاتی و انتشار اعلامیه‌های اعتراضی به تبعید و زندان محکوم شد. روحش شاد و نامش جاودان.

کد خبر: ۲۷۹۳۵۳

شهادت حضرت علی (ع)

20 شهریور: امروز یکی از تلخ‌ترین روزهای تاریخ شیعه است. روزی که اسوه عدالت، تسلیم زهر جهالت و تحجر شد. روزی که علی(ع) بار سنگین امانت را از شانه‌های خسته‌اش به زمین گذاشت و به سمت زهرای مرضیه‌اش و پسرعموی بزرگوارش شتافت. امروز روز شهادت امیرالمومنین علی(ع) است.

شاید هیچ‌کس نباشد که قلم در وصف و ستایش او این چنین حقیر و کم بضاعت جلوه کند. کسی که مثل هیچ‌کس نبود. کسی که تجسم اسلام راستینی بود که محمد مصطفی(ص) برای جهان به ارمغان آورده بود. و درست به همین خاطر خیلی تنها بود. خیلی تنها. آنقدر که وقتی پهلوی همسرش را شکستند، وقتی مجبور شد به وصیت فاطمه‌اش، او را شبانه در جایی ناشناخته به خاک بسپارد، وقتی... تنها مونسش چاهی بود که صدای فریادهای شبانه و اشک‌های غربتش را به جان می‌خرید. علی بودن کار سختی است. خیلی سخت. مانند علی بودن، اما دشوارتر است. خیلی‌ها ادعای این را داشته‌اند، اما هیچ‌کس حتی به گرد پای او هم نرسیده و نمی‌رسد. هیچ کس تاب تحمل یک لحظه تنهایی و غربت علی را ندارد.