گزارش روز حیات بخش چون آب جهان فردای ما

هدف های ژوهانسبورگ در مورد به نصف رساندن تعداد کسانی که به آب سالم و شیوه های بهداشتی دفع فاضلاب دسترسی ندارند ، هدفهایی اساسی است زیرا همانطور که میشل کامدسوس ، مدیرعامل سابق صندوق بین المللی پول ، می گوید: بدون رسیدن به آنها به هیچ هدف دیگری در زمینه توسعه نمی توان دست یافت .

در حال حاضر میلیون ها انسان کم بضاعت (معمولا زنان) برای به دست آوردن آب باید هر روز ساعتها پیاده روی کنند یا پول کلانی به دستفروشان خصوصی آب بدهند و با این حال آبی که به دست می آورند معمولا ناسالم است.
بهداشتی نبودن دفع فاضلاب نیز وضع را بدتر می کند تا 60 درصد بیماری های جهان از آب ناسالم ناشی می شود.
شگفت آور است که چرا تاکنون تلاش کافی برای بهبود دسترسی به آب و دفع بهداشتی فاضلاب به عمل نیامده است .
رسیدن به این هدفها قطعا نیازمند سرمایه گذاری فراوان است (تاسف آور است که وزارت توسعه انگلیس سهم کمک خود به آب را از 5 درصد در سال 1997 به 5/3 درصد در سال گذشته کاهش داد).
در سال 2000 گروهی تحت نظارت «شورای جهانی آب» و «مشارکت جهانی آب» ، دو سازمان بزرگ آبی بین المللی ، برآورد کردند که سرمایه گذاری در امور آب در کشورهای فقیر هر سال حدود 75 میلیارد دلار تا 80 میلیارد دلار است و پیشنهاد کردند که این رقم به 180 میلیارد دلار در سال افزایش یابد کارشناسان دیگر ارقام کمتری را پیشنهاد کرده اند.
مارگارت کاتلی کارلسون ، رئیس مشارکت جهانی آب ، از دو برابر کردن سرمایه گذاری سخن می گوید اما «واتراید» یک موسسه خیریه فعال در زمینه آب که در انگلیس مستقر است معتقد است که سالی 35 میلیارد دلار اضافی کافی است.
استفن ترنر مدیر برنامه ریزی آن می گوید در جاهایی که آب کم است لازم نیست همه آب تصفیه شده باشد زیرا قسمت اعظم آب به مصرف شستشو یا پاکیزگی می رسد.
یک مقام دیگر می گوید به جای ریختن آب فراوان با کشیدن سیفون می توان سیستم تهویه توالت ها را بهتر کرد و شستن دستها با آب و صابون نیز بهترین کار در زمینه بهداشت شخصی است .
برای رسیدن به اهداف اجلاس ژوهانسبورگ علاوه بر پول ، اقدام هم لازم است .
مثلا برای رسیدن به هدف تامین بهداشت هر روز باید به 400 هزار نفر دیگر خدمت ارائه داد و این کاری عظیم ، مخصوصا در کشورهایی است که فاقد یک دولت خوب هستند.
همانطور که در منشور «شورای جهانی آب» ذکر شده «مشکل آب مهمتر از هر چیز ، یک مشکل ناشی از حکومت است».
با این حال علی رغم دشواری ها ، هدفهای ژوهانسبورگ و همچنین هدف شخص آقای کامرسوس در مورد برخورداری همگان از آب سالم و بهداشت تا سال 2025 قابل تحقق است .
تامین آب سالم و گردآوری فاضلاب کاری پرخرج اما عملی است.
بسیاری از سازمان های خصوصی و عمومی طرز تحقق آن را می دانند.
این یکی از معدود مسائل محیط زیست است که قابل حل است و بهترین راه حل آن ، این است که با مسائل آب مانند هر مساله تجاری دیگر برخورد کنیم.