ایستگاه آرامش

دزدی از روی بی‌نیازی

آقای میانسالی به روانپزشک مراجعه کرده است تا مشکل خود را با او در میان بگذارد. اگرچه شغل مناسبی دارد و به هیچ عنوان نیاز مالی احساس نمی‌کند، اما از میل مزاحم و غیرقابل مقاومت برای دزدیدن اشیا رنج می‌برد. بیشتر اشیایی را می‌دزدد که ارزش مادی خاصی ندارند و برای مصرف شخصی مورد نیاز نیستند، اما او نمی‌تواند در مقابل تمایل مالکیت آنها مقاومت کند و دست به دزدی می‌زند. او نگران دستگیری احتمالی خود است و در مورد رفتارش احساس گناه و شرم می‌کند. علاوه بر این، روابط اجتماعی‌اش دچار مشکلات جدی شده است و او دوست دارد بیماری‌اش هر چه زودتر کنترل شود.
کد خبر: ۲۷۶۴۴۴

بررسی مشکل

همان‌طور که خواندید، دزدی این فرد با سایر دزدی‌هایی که می‌شناسیم، متفاوت است. این حالت جنون دزدی نامیده می‌شود که در آن فرد دچار ناتوانی مکرر برای مقاومت در مقابل تکانه‌های دزدی اشیایی است که برای مصرف شخصی ضرورتی ندارند یا ارزش مادی خاصی ندارند. اشیای دزدیده شده اغلب دور انداخته می‌شوند یا به طور پنهانی بازگردانده می‌شوند یا در خفا پنهان و نگهداری می‌شوند.

بیماران مبتلا به جنون دزدی معمولا توانایی خرید اشیایی که به طور تکانشی می‌دزدند را دارند. در جنون دزدی هدف دزدیدن شیء خاصی نیست بلکه نفس دزدی هدف است. بسیاری از افراد مبتلا به جنون دزدی دارای علائم وسواسی (مثل تمیز کردن، شستن مکرر دست‌ها و مرتب کردن)‌ هستند. البته همراهی با سایر اختلالات هم دیده می‌شود. جنون دزدی ممکن است از دوران کودکی شروع شود، اما عموما در اواخر نوجوانی شروع می‌شود.

زنان بیشتر از مردان برای ارزیابی روانپزشکی یا درمان مراجعه می‌کنند، در عوض مردان بیشتر سر‌‌از زندان درمی‌آورند.

درمان

باید بدانید که جنون دزدی مشکلی نادر است. روان درمانی و رفتاردرمانی برای درمان موثر است، ولی این امر بستگی به انگیزه بیمار دارد. در مواردی که بیمار دچار احساس گناه و شرم شده است، به دلیل انگیزه قوی او برای تغییر رفتار، درمان موفق‌تر است.

داروهای دسته مهارکننده بازجذب اختصاصی سروتونین یا گروه 3 حلقه‌ای در برخی از بیماران مفید بوده‌اند.

دکتر آزاده شیروانی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها