حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
انتخابات پنجشنبه گذشته افغانستان درست مقارن با زمانی که جنجال بر سر لایحه خدمات درمانی در واشنگتن بالا گرفته است، برگزار و موجب شد ، دوران لیندن جانسون، از روسایجمهور پیشین آمریکا که به طور همزمان برای ساخت یک جامعه بزرگ در آمریکا و جنگ در ویتنام تلاش میکرد، در اذهان تداعی شود.
دیوید مککندی، مورخ دانشگاه استنفورد میگوید: این مقایسه از شرایط بد آمریکا حکایت دارد. اوباما باید از این که افغانستان روی ریاست جمهوریاش سایه بیاندازد جلوگیری کند زیرا ویتنام روی ریاستجمهوری جانسون تاثیر گذاشت. وی میافزاید: اوباما باید نگران نتیجه این تداخل و تبعاتش باشد.
اوباما اخیرا در یک ضیافت شام غیر رسمی گفت که افغانستان هنوز میتواند ریاستجمهوری وی را از مسیر خود منحرف کند.
هر رئیسجمهوری که از تاریخ میداند باید از آنچه که در جنگ برای منحرف کردن اذهان عمومی از برنامههای داخلی انجام میشود، آگاه باشد و به نظر میرسد اوباما فهم عمیقی از تاریخ دارد. افغانستان دقیقا مثل ویتنام نیست. آمریکا در آن زمان 500 هزار سرباز در ویتنام داشت در حالی که اکنون حدود 68 هزار سرباز برای افغانستان در نظر گرفته شده و اکثر آنهایی که در دهه 1960 میجنگیدند، مشمول خدمت بودند ولی اکنون بیشتر سربازان داوطلب هستند. بنابراین جنگ ویتنام در آن زمان عمیقتر به جامعه آمریکا نفوذ کرد اما به نظر میرسد سیاستهای این دو مقایسههایی را برمیانگیزد.
جانسون تاکید داشت چارهای جز جنگیدن در ویتنام برای کنترل کمونیسم ندارد. اوباما نیز هفته گذشته در جمع کهنه سربازان جنگهای خارجی، افغانستان را خاکریز تروریسم بینالمللی معرفی کرد. نتایج نظرسنجی روزنامه نیویورک تایمز و شبکه CBS نشان داد تعداد آمریکاییهایی که معتقدند جنگ افغانستان ارزش هزینههایش را دارد به زیر 50 درصد رسیده است و در حالی که 75 درصد آمریکاییها فکر میکنند که اوضاع در افغانستان بد پیش میرود در مقابل تنها 25 درصد فکر میکنند شرایط خوب است.
همچنین ناامیدی در سطح کشور به طور روز افزون در واشنگتن نمود پیدا میکند؛ جایی که لیبرالهای کنگره در حال صحبت علنیتر علیه جنگ افغانستان هستند و روزنامهها مملو از ستونهایی است که دخالت آمریکا در افغانستان را زیر سوال میبرند. تیتر روی جلد این شماره نشریه اکونومیست این بود: «افغانستان: تهدید روز افزون شکست.»
ریچارد هاس، مقام سابق دولت بوش که به منتقد وی مبدل شده است هفته گذشته در نیویورکتایمز نوشت که آنچه وی روزی جنگ ضروری میدانست، به یک جنگ اختیاری بدل شده است. اگر چه وی هنوز از این جنگ حمایت میکند ولی اکنون گزینههای جایگزین برای حضور نظامی گسترده در آنجا وجود دارد.
او به عنوان نمونه به حملات هواپیماهای بدون سرنشین علیه مظنونان تروریستی، کمکهای بیشتر به توسعه و ارتقای آموزش سربازان و پلیس افغانستان اشاره میکند.
منبع: نیویورک تایمز
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....