پروفسور رای سیلور سرپرست لابراتوار نوروبیولوژی دانشگاه کلمبیا و همکارانش اولین کسانی هستند که این سلولها را که هورمونی به نام ghrelin آزاد میکنند، کشف کردهاند.
این سلولها توسط ساعت شبانهروزی (دورهای) که با توجه به الگوی صرف غذا تنظیم شده کنترل میشوند.
محققان طی آزمایشی نشان دادند ترشح این هورمون باعث تحریک اشتهای موشها شده و آنها به شکل فعالی به دنبال یافتن غذایی برای خوردن میافتند، حتی زمانی که گرسنه نباشند. ساعت شبانهروزی اجازه پیشبینی وقایع روزانه را به حیوان میدهد پیش از اینکه نسبت به آن عکسالعمل نشان دهد. سلولهایی که هورمونghrelin تولید میکنند، دارای ساعت شبانهروزی هستند که احتمالا باعث همزمانی انتظار غذا با چرخهای متابولیک میشود. این سلولها هورمون مربوطه را طی یک چرخه معمولی پیش از وعدههای غذایی ترشح میکنند. این هورمون باعث تحریک رفتارهای مربوط به جستجوی ناگهانی غذا مانند کندن زمین در مکانهایی که امکان وجود غذا هست و همچنین خوردن آن میشود.
این رفتارها قسمتهایی از تجربه ذهنی گرسنگی است.
محققان معتقدند ترشح هورمون ghrelin بر فرآیند تصمیمگیری سلولهای مغزی تاثیر میگذارد. سلولهای مغزی هنگام نزدیک شدن به زمان وعده غذایی، مدام در حال تصمیمگیری برای خوردن یا نخوردن هستند که ترشح این هورمون باعث افزایش نسبت «خوردن» به «نخوردن» میشود. اگر شما بیشتر اوقات روز را در حال خوردن باشید، ترشح این هورمون بخوبی کنترل نخواهد شد. پس بهتر است وعدههای غذایی شما در ساعات تنظیم شدهای از روز قرار گیرد.
مترجم: آتنا حسنآبادی / منبع: physorg