بررسی مشکل
اختلال انفجاری متناوب حالتی است که به صـــورت دورههـــای مــجـــزای فـقــدان کـنـتــرل تکانههای پرخاشگرانه بروز میکند. این دورهها مـمـکـن است با حملات جدی به دیگران یا تخریب اموال همراه باشند. نشانههایی که بیمار ممکن است آنها را به صورت دوره یا حمله توصیف کند، ظرف چند دقیقه یا چند ساعت بروز میکنند و صرفنظر از طول مدت آنها خود به خود و به سرعت از بین میروند. بیمار پس از هر دوره معمولا دچار تاسف واقعی میشود یا خویشتن را ملامت میکند. معمولا بیماران مبتلا به این اختلال مردان عظیمالجثه ولی وابسته هستند. اغلب پیش از شروع دوره خشونت فرد احساس میکند موجود بیفایدهای است و قادر به تغییر محیط نیست و پس از دوره خشونت اغـلـب فـرد دچـار اضـطـراب، احساس گناه و افسردگی شدید میشود. صدمات زایمانی، تشنج دوران کودکی، ضربه مغزی، تجربه ظلم، ستم، خـصـومت و ناکامی اولیه بعضی از علل این اختلال معرفی شدهاند.
درمان
در این بیماران رویکرد مرکب دارودرمانی و رواندرمانی احتمال موفقیت بیشتری دارد. البته رواندرمانی در این بیماران دشوار است. یکی از اهداف درمان وادار کردن بیمار به تشخیص و بر زبان آوردن افکار یا احساساتی است که قبل از حملات انفجاری ایجاد میشوند تا به این ترتیب از عمل به این افکار و احساسات جلوگیری شــود. بـرای درمـان دارویـی ایـن بـیـمـاران از داروهـای مـتفاوتی استفاده میشود که برای انتخاب و مصرف آنها باید حتما با پزشک مشورت نمود.
دکتر آزاده شیروانی