روزها در قاب
تولد درام نویس بزرگ جهان
4 تیرماه: نمایشنامهنویس سبک کمیک، منتقد ادبی و مبلغ سوسیالیست ایرلندیتبار است. از او بهعنوان پرقدرتترین نمایشنامه نویس بریتانیایی پس از شکسپیر و نافذترین رسالهنویس پس از جاناتان سوییفت، هجونویس ایرلندی یاد میکنند. برنارد شاو همچنین یکی از برترین نقادان موسیقی و تئاتر نسل خود محسوب میشده است.
او برای نمایشنامه سنت ژان، در سال 1925 میلادی به دریافت جایزه ادبی نوبل، نائل آمد. از دیگر آثارش میتوان کسب و کار خانم وارن (1893)، سلاحها و انسانها (1894)، کاندیدا (1897)، سزار و کلئوپاترا (1901)، بشر و فوق بشر (03 1902)، ماژور باربارا (1905) و پیگمالیون (1913) را نام برد. برنارد شاو جمله بسیار معروفی دارد که میگوید: «هرگاه قصد شوخی دارم، حقیقت را بیان میکنم. این بزرگترین شوخی جهان است.» او همچنین گفته است: شما همه چیزها را آنگونه که هست میبینید و میپرسید که چرا و من چیزها را آن گونه که هیچوقت نبودهاند تصور میکنم و میپرسم چرا که نه؟.»
گفت و گو
