بانک‌های آمریکایی مانده بر دوراهی تحریم

به گزارش خبرنگار ما، موضوع تحریم‌های ایران وقتی آغاز شد که حضور شرکت‌های چندملیتی  که در اصطلاح به آنها جهان‌وطن نیز می‌گویند در زمینه‌هایی غیر از نفت و انرژی چندان مشهود و ملموس نبود و تحریم‌کنندگان نیز با امید این‌ که این کار، ایران را ضعیف و منزوی کند، تحریم‌ها را هر سال تمدید کرده و به اعتراض شرکت‌ها و موسسات سرمایه‌گذار که مجبور به پیروی از این قوانین بودند توجهی نکردند، اما این سکه روی دیگری هم داشت و آن هم بازگشت صدمات پیش‌بینی شده در این قوانین به خود قانونگذار بود.

حدود 4 سال پیش که شرکت مخابراتی MTN ، آفریقای جنوبی را تا خاورمیانه برای حضور در صحنه ارتباطات این منطقه طی کرد، کسی گمان نمی‌کرد چالشی جدید برای آمریکا در حال رقم خوردن باشد، آن هم چالشی که عامل آن شرکت‌‌هایی نظیر ایرانسل بودند.

شروع داستان از چند خبر ضد و نقیض بود که از استارت خوردن یکی از بزرگ‌ترین ادغام‌های تاریخ میان شرکت‌های ارتباطی خبر می‌داد.

شرکت هندی بهاراتی یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های ارتباطی هند است با محدوده‌ای نامحدود از عملکردهای ارتباطی در هند و جنوب شرق آسیا. این شرکت چندی پیش اعلام کرد، با همکار آفریقایی خود یعنی MTN ادغام می‌شود.

خبری که از خبرگزاری فرانسه در این باره، منتشر شد، چنین نقل کرد که براساس این همکاری قرار است یک نیروگاه مخابراتی تاسیس شود که بیش از 200 میلیون کاربر را تحت‌پوشش قرار دهد.

گفته می‌شود که هر دو شرکت‌ جزو 10 شرکت مخابراتی برتر دنیا هستند و پیشنهاد ادغام این دو شرکت نیز به همین دلیل بوده است.

براساس این همکاری شرکت بهاراتی، بزرگ‌ترین ارائه‌کننده سرویس‌های ارتباط سیار در هند 49 درصد سهام شرکتMTN آفریقای جنوبی را خریداری می‌کند. در مقابل شرکتMTN و سهامدارانش 36 درصد سهم بهاراتی را خریداری می‌کنند و بر این اساس 25‌درصد از سهام خریداری شده در دست MTN و مابقی در دست سهامداران قرار می‌گیرد که این آغاز یک ادغام بزرگ است.

این دو شرکت اعلام کرده‌اند که به شکل رسمی از اواخر ماه ژوییه کار خود را آغاز خواهند کرد تا با جذب 200 میلیون مشترک، 20 میلیارد دلار درآمد را به دارایی‌های خود بیفزایند.

براساس این همکاری مشارکتی قرار است، بهاراتی و MTN در فاز نخست میلیاردها دلا‌ر سرمایه گذاری کنند، اما این دو شرکت بخصوص شریک آفریقایی تنها نیستند و شرکت‌هایی مانند ایرانسل قسمتی از آنها خواهند بود که دقیقا این مساله روی خط قرمز آمریکاست.

افزایش ناگهانی مشترکان ایرانسل در فصل نخست امسال، مشکل بزرگ بانک‌های آمریکایی  که نقش مهمی در ادغام این 2 شرکت بازی می‌کنند  را بزرگ‌تر کرد.

به گزارش Business Day ، هنگامی که شرکتMTN ، اولین مذاکرات را در سال گذشته با شرکت Bharti Airtel انجام داده، ‌حدود 6 میلیون مشترک در ایران داشت، اما امروز این تعداد حدود 14 میلیون است.

در این گزارش آمده است که رشد MTN غیر از ایران در سودان و سوریه نیز چشمگیر بوده که این کار را برای آمریکایی‌ها سخت‌تر کرده است. در عین حال هیچ کس در واشنگتن به طور علنی بیان نکرد که بانک‌های آمریکایی باید از نقش داشتن در ادغام 2 شرکت بزرگ ارتباطی منع شوند.

اما بانک‌های آمریکایی که نقش تامین‌کننده مالی این معامله را دارند با 13 درصد درآمدMTN که گزارش سالانه MTN از ایران، سودان و سوریه بوده است، چه می‌کنند؟ این رقم قابل چشم‌پوشی نیست و علاوه بر این، این 3 کشور در فهرست کشورهای تحریم شده وزارت خزانه‌داری آمریکا قرار دارند، اما دور شدن از این معامله سود‌آور نیز برای این بانک‌های بحران‌زده، سراسر ضرر خواهد بود.

هم‌اکنون 2 بانک آمریکایی مریل لینچ و وتسچی بانک، مشاوران مالی گروهMTN هستند و شنیده‌ها حاکی است که بانک سوم یعنی گلدمن ساچز نیز وارد عرصه شده است.

اینجاست که این بانک‌ها با همکاری یکدیگر درصدد یافتن راهی برای دور زدن قوانین تحریم هستند که دست آخر یا به نقض قانون آمریکا خواهد انجامید و یا به ایجاد اتحادی در میان بانک‌ها که موجب خروج سرمایه این بانک‌ها از آمریکا و مخالفت معنایی و غیرمستقیم با سیاست‌های تحریم ایران و دیگر کشورها خواهد بود.

نکته اینجاست که اگر این ادغام حتی بر فرض محال بدون مشارکت آمریکایی‌ها انجام شود آیا بانک‌ها و موسسات آمریکایی می‌توانند از غول تازه متولد شده‌ای که بخشی از آن شرکت‌هایی مانند ایرانسل است دوری کرده و مبادلات و معاملات با آنها را تحریم کنند؟ آیا توان مالی و بازار چند میلیون نفری این شرکت جدید قابل چشم‌پوشی است؟

به همین دلیل به نظر می‌رسد معقول بودن بهترین راه برای اقتصاد آمریکاست؛ چرا که کشورهای منطقه آسیا، آفریقا و اقیانوسیه نمی‌توانند نیاز به رشد خود را بدون کشورهای تاثیرگذار منطقه خاورمیانه تحقق ببخشند و یک چنین ماجراهایی مانند ماجرایMTN  ایرانسل برای همه طرف‌های درگیر تحریم و بویژه آمریکا به عنوان تحریم‌کننده بزرگ حاکی از آن است که معادلات تحریم در اقتصاد جهان در حال برهم خوردن و تغییر کردن است.