ماه زیر ضربه کاوشگرهای زمینی

در دوران آرام بعدی نیز ماه به دلیل در اختیار نداشتن جو،‌ سپری در برابر برخوردهای گاه و بیگاه شهاب سنگ‌های سرگردان منظومه نداشت اما مدتی است ماه شاهد برخوردهایی از نوع دیگر است. این برخوردهای کنترل شده مربوط به کاوشگرهای زمینی است که برای بررسی مواد سطح ماه به طور کنترل شده به سطح این قمر مهم برخورد می‌کنند.

چهارشنبه گذشته نیز فضاپیمای ژاپنی کاگویا برخوردی کنترل شده با سطح ماه داشت.

این برخورد در واقع حسن ختامی‌بود برای یک ماموریت موفق 500 میلیون دلاری که حدود 2 سال به طول انجامیده بود. کاوشگر ژاپنی کاگویا در پایان این ماموریت دو ساله، ساعت 55/21  چهارشنبه گذشته به وقت مرکزی ایران به سطح ماه برخورد کرد. اگر سطح قابل رویت این قمر را به 4 بخش تقسیم کنیم، این محل در ربع پایین و سمت راست سطح ماه قرار داشت.

هنگام برخورد دوربین میدان دید باز فروسرخ رصدخانه آنگلو استرالیا توانست این برخورد سریع را ضبط کند. یکی از رصدگران این رصدخانه در این باره گفت ما درخشش بسیار روشنی را نزدیکی زمان پیش‌بینی شده، برای برخورد مشاهده کردیم.

پیش از این و سال 2006 زمانی که 1 SMART به دلیل نقص فنی به ماه سقوط کرد، تلسکوپ کانادا  فرانسه  هاوایی در رصدخانه موناکی توانسته بود آن را رصد کند. البته کاگویا 5 برابر سنگین تر از 1 SMART  بود و محل برخورد آن نیز در بخش تاریک ماه و در نزدیکی مرز ناحیه تاریک و روشن سطح ماه بود. چنین شرایطی باعث شده بود توده‌ای از ذرات که بر اثر این برخورد از سطح ماه فرار کرده بودند، در معرض نور خورشید قرار گرفته، به شکلی درخشان قابل رویت شوند.

این برخورد در حالی صورت می‌گیرد که ناسا روز جمعه در راستای ماموریت‌های بازگشت به ماه ماموریتی را آغاز کرده تا بتواند ضمن انجام بررسی‌های علمی‌،‌ برخورد بزرگی با ماه به انجام برساند.

این ماموریت که LCROSS نام دارد، به انبوهی از حسگر‌ها مجهز است تا بتواند لحظه برخورد و مواد فوران کرده از گودال‌های برخوردی را با دقت زیر نظر بگیرد تا شاید نشانه‌هایی از مولکول‌های آب و هیدروژن را در آنها پیدا کند. این برخورد همچنین قرار است از سوی تلسکوپ‌های بزرگ زمینی و تلسکوپ فضایی‌هابل نیز مورد مشاهده و بررسی قرار گیرد. به این ترتیب ماه بار دیگر مورد توجه جدی واقع شده است.

پوریا ناظمی