آقای ‌رئال

شروع از اردوی رقیب

با این حال مظهر و الگوی باشگاه رئال کارش را سال‌ها پیش در اتلتیکو مادرید یعنی رقیب و همشهری بزرگ رئالی‌ها شروع کرد. اگر او در آغاز به جمع سفید و قرمزهای پایتخت مادرید پیوست، نه به انتخاب و اصرار خودش بلکه به حکم اعضای خانواده‌اش بود که از طرفداران سرسخت اتلتیکو بودند. تیم نوجوانان اتلتیکو هم واقعا خوب کار می‌کرد، به طوری که رکوردهای گلزنی را شکسته و در این رده سنی در اسپانیا قهرمان شده بود. اما خسوس جیل، رئیس جنجالی وقت اتلتیکو که تصمیم‌ها و کارهای عجیبی از او سر می‌زد، یک روز ناگهان و با اشاره یک دست، کل تشکیلات فوتبال نوجوانان را در این باشگاه تعطیل اعلام و دلیل آن را نداشتن بودجه برای رتق و فتق این قسمت از اتلتیکو عنوان کرد. اما بازنده اصلی آن ماجرا، خود اتلتیکو بود، زیرا رئال مادرید بلافاصله رائول را که حالا 15 ساله شده بود، صید کرد. این کار را پاکو دوگارسیا، دلال پرنفوذ رئال ساماندهی و اجرا کرد، زیرا او پیش از آن واقعه و از مدتی قبل از انحلال تیم‌های نوجوانان اتلتیکو هم رائول را زیرنظر داشت و کارش را پسندیده بود. این چنین بود که رائول دقیقا در روز 7 ژوئیه 1992 برای اولین بار به رئال رفت. روزی که خود او 17 سال بعد آن را چنین توصیف می‌کند: «نمی‌توانستم سن کریستوبال، محله‌ای از شهر مادرید که از آن می‌آمدم یا منطقه ارلتی را فراموش کنم، اما باید به خودم تفهیم می‌کردم که دیگر بازیکن رئال هستم و حالا که چنان شده بود، دیگر نباید از آنجا تکان می‌خوردم.»

21 ماه دوری

در این 17 سال اتفاقات زیادی برای رئال و البته مهاجم چپ پا و باهوشش رخ داده و او تبدیل به یکی از نشانه‌های اصلی شناسایی باشگاه و به روایتی به «آقای رئال» بدل شده است.6 عنوان قهرمانی لیگ اسپانیا و 3 عنوان اولی در جام باشگاه‌های اروپا افتخاراتی است که به آنها رسیده و اینها بجز افتخارات متعدد دیگری است که در این مدت به رئالی‌ها و شخص رائول اختصاص یافته است. شاید رائول دیگر جایی در تیم ملی اسپانیا نداشته باشد، اما او هر سال در رئال عمده‌تر شده است و در اسپانیا کسی را نمی‌یابید که وی را نشناسد. رائول اولین بازی ملی‌اش را در زمان مربیگری خاویر کلمنته در اکتبر 1996 انجام داد و یورو 2008 اولین جام بزرگی بود که وی از آن تاریخ به بعد در سطح ملی در آن شرکت نکرد. کلمنته می‌گوید: «رائول در هیچ چیز استثنایی نیست؛ اما در هر کاری خوب است و در برخی موارد می‌‌توانید وی را بسیار توانا بینگارید. من از هر چیزی بیشتر، از کاراکتر خاص و متفاوت او خوشم می‌آید.»

این که گنجینه رائول سرشار از افتخارات است اما هرگز نامزد جدی عناوین توپ طلا و مردسال فیفا نبوده، تاییدی بر نگرش مربی سرشناس سابق تیم ملی اسپانیا بر کار وی است. او قطعا کلاس و نبوغ زیدان، کاکا، باجو و رونالدینیو را نداشته، اما نوع حضور و حاصل کارش بسیار مفید و محسوس بوده است.

رکوردهای عجیب

او درحد خودش مدام هم پیشرفت فنی کرده و در 32 سالگی بازیکنی بسیار کامل‌تر از اوایل این دهه است. اریگو ساکی ایتالیایی هم که پیشینه مدیریت فنی رئال را دارد، می‌گوید: «خدا استعدادهای فوق‌العاده‌ای را به رائول نداده، اما او با حضور، تلاش و روحیه‌اش به عناوین زیادی رسیده است، به طوری که اینک به تاریخ حیات رئال و فوتبال اسپانیا تعلق دارد.»

اگر پائولو مالدینی را نادیده بگیریم که 25 سال بازیکن ثابت آث.میلان بود، رائول با حدود 16 سال ثابت بودن در ترکیب رئال صاحب یکی از رکوردهای عجیب در ورزش فوتبال است.

حتی دیه‌گو مارادونای مشهور که همپا با په‌له برزیلی یکی از دو‌نامزد اصلی تصاحب عنوان برترین فوتبالیست تاریخ است بر رائول مهر تایید زده است: «16 سال بازی کردن برای تیمی در اندازه‌های رئال و تقریبا ثابت بودن در تمام این اوقات، مثل این می‌ماند که در باشگاهی دیگر دو برابر این مدت توپ بزنید، زیرا باشگاه‌هایی بزرگ از این دست با مسوولیت‌ها و فشارهای روحی عظیمی همراهند. در این تیم‌ها هر سال بازیکنان توانای جدیدی به کار گرفته می‌شوند و به همین سبب است که این مدت حضور بسیار سخت‌تر و با ارزش‌تر می‌شود.

به مالدینی نمی‌رسم

برآورد خود رائول از دوام زیادش در رئال از این قرار است: «فعلا قصد کناره‌گیری از فوتبال و جدایی از رئال را ندارم، اما رسیدن به حدود و ثغور مالدینی غیرممکن است. شانس من در این بوده که هیچ‌گاه به طور جدی مصدوم نشده‌ام و تنها عمل جراحی‌ که روی من انجام شده 3 سال پیش‌روی زانویم بود و آن هم منفی نبود، زیرا باعث قوت بیشتر زانویم و بهتر شدن نمایش‌هایم شد. من زندگی آرام و منظمی دارم و از خودم مراقبت می‌کنم.

رائول هر روز 9 صبح یعنی یک ساعت زودتر از سایر مردان رئال در محل تمرین ظاهر می‌شود، زیرا می‌خواهد به تمرینات اختصاصی و فیزیوتراپی و آب درمانی بپردازد که برای «عضلات سال‌ها کوفته شده» وی الزامی است. او حتی روزی 10 دقیقه با پزشک روانکاو باشگاه مشورت و تبادل‌نظر می‌کند.

قرارداد او با رئال تا تابستان 2011 اعتبار دارد اما به نظر می‌رسد او ماندنی باشد و حتی وقتی کفش‌ها را بیاویزد که در سمتی مثل مدیر فنی، مشاور ارشد و... در باشگاه مشغول شده باشد.

اضافه بر این در قرارداد او بندی وجود دارد که تصریح می‌کند اگر در طول فصل در 30 بازی باشگاه حاضر باشد، قرارداد به خودی خود برای یک سال دیگر تمدید خواهد شد و وی همیشه از این حدنصاب گذشته است.

رائول می‌گوید: «خوشحالم که نامم در کنار امثال جنتو، پوشکاش، آمانسیو، سانچیز و سانتی‌یانا در تاریخ حیات رئال به ثبت رسیده است.»

دور از جنتو

رائول در این سال‌ها گل‌های حساس زیادی برای رئال زده، مانند گل‌هایی که در فینال جام قهرمانان اروپا در برابر والنسیا، بایر لورکوزن یا جام باشگاه‌های جهان مقابل واسکودوگاما به ثمر رسانده است. با این که حذفشان از پیکارهای اروپایی امسال با باخت سنگین و تحقیرآمیز 4 بر صفر در برابر لیورپول در زمین این تیم انگلیسی همراه شد، اما او هنوز تشنه افتخارات قاره‌ای و داخلی تازه است. «جنتو با رئال در دهه‌های 1950 و 1960 در6 نوبت قهرمان اروپا شد و هرچند رسیدن به آن حدنصاب تقریبا غیرممکن است، اما مصمم هستم که حداقل یک بار دیگر با رئال صاحب این افتخار شوم.»

رائول به زندگی خصوصی‌اش هم افتخار می‌کند و عاشق4 فرزند خود است. وقتی خبرنگاران مکررا از او می‌پرسند آخر چرا توپ طلا را به دست نیاورده است و آیا این یک نقصان بزرگ برای وی نیست، او می‌گوید: «توپ طلاهای من پسرانم هستند که یک گنجینه طلایی‌اند.»

بهترین‌ها

و بهترین دوست کاپیتان رئال به گفته خود او توپ فوتبال یعنی چیزی است که وی باید در جریان یک مسابقه به نحو احسن همراهی‌اش کند. وقتی از او بپرسید کدام بازیکنان را برترین فوتبالیست‌های دوران معاصر می‌داند، اسامی مارادونا و زیدان را می‌آورد و بهترین یارگیر روی خود را فابیو کاناوارو می‌داند. همان مدافع 37 ساله ایتالیایی را که 3 فصل در رئال با او همبازی شد و وقتی در یوونتوس و اینترمیلان بود، به جان رائول می‌افتاد. ویسنته دل‌بوسکه که چند سال مربی رائول در رئال بود و اینک تیم ملی اسپانیا را رهبری می‌کند، بتازگی وعده بازگرداندن وی را به اردوی ملی داده و در آن صورت می‌تواند تیم ملی اسپانیا را در جام جهانی نوزدهم (2010 آفریقای جنوبی)‌ همراهی کند.

قهرمان در یک نگاه

نام: رائول گونزالز بلانکو

ملیت: اسپانیایی

تاریخ و محل تولد: 27 ژوئن 1977 در مادرید

قد و وزن: 80/1 متر و 69 کیلو

باشگاه محل بازی: فقط رئال مادرید

افتخارات: فتح لیگ اسپانیا 1995، 97، 2001، 2003، 2007 و 2008، جام قهرمانان اروپا 1998، 2000 و 2002، سوپرجام اروپا 2002، جام بین‌قاره‌ای 1998 و 2002، آقای گل لیگ اسپانیا 1999 و 2001، صاحب رتبه سوم در جدول مردان سال فیفا 2001، بهترین گلزن در تاریخ مسابقات جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا، برترین گلزن تاریخ رئال مادرید در لیگ اسپانیا، 102 بازی ملی و 44‌‌‌گل‌‌زده در آنها.

مترجم: وصال روحانی
منبع: Fifa Magazine