حرف‌هایی به زبان نامادری

 آقای امرایی از نمایشگاه امسال چه خبر؟

2 کتاب جدید در نمایشگاه کتاب امسال دارم که اولینش ترجمه مجموعه داستانی است با عنوان «داستان‌هایی به زبان نامادری» از نویسندگان غیرآمریکایی که در آمریکا ساکن هستند و به زبان انگلیسی می‌نویسند. این کتاب توسط نشر لحن نو منتشر شده است.

گفتید دو کتاب؟!

آهان (می‌خندد) کتاب بعدی، ترجمه جلد پنجم کتاب «داستان‌های 5 قاره» است که به قاره آسیا اختصاص داشته و توسط نویسندگان آسیایی نوشته شده است. این کتاب نیز توسط نشر افراز منتشر می‌شود.

از کارهای قبلی‌تان چی؟

کتاب‌های «دریا»، «زن وسطی» و «برج بلور» تجدید چاپ می‌شوند.

شما علاقه زیادی به داستان کوتاه دارید. بجز چند رمانی که ترجمه کردید بقیه‌اش کوتاه بوده است. حالا هم که روی آورده‌اید به ترجمه کارهایی با عنوان داستانک، چرا؟

داستان کوتاه کوتاه، یعنی بریدن تمام شاخ و برگ‌های اضافی داستان. اتفاقا درست مثل چیزی که این روزها به سرعت در زندگی ما جا باز کرده است.

شما از مترجم‌های بلاگر هم هستید؟

بلاگر؟!

منظورم این است که از همان اول یک جورهایی می‌خواستید آنلاین بنویسید! با پدیده‌ای به نام وبلاگ بیگانه نبودید؟

نسل‌های قدیمی‌تر نویسندگان ما به تکنولوژی چندان علاقه‌ای نشان نمی‌دهند، ولی خیلی‌ها را علاوه بر جوانان در نسل‌های میانی داریم، مانند احمد پوری یا مدیا کاشیگر که به‌روزند و با فضای اینترنت مانوسند یا منیرو روانی‌پور و فرخنده آقایی که وبلاگ‌نویسی می‌کنند. نویسندگان ما معمولا به این مسائل نزدیک نمی‌شوند. ما همیشه نسبت به درونیات خانه و زندگی شخصی‌مان حالت بسته‌ای داشته‌ایم و نخواسته‌ایم دیگران از کارمان سر در بیاورند که این فرهنگ غالب جامعه و نویسنده‌های ماست.