حاشیه خبر
آقای نمایشگاه، تشکر
سعید نوری آزاد: بعضیوقتها آدم حیران میشود، آن هم از کارهای خودش، میشود گفت تقریبا آدمهای عجیبی شدهایم. کمتر عادت داریم از چیزی تعریف کنیم و یا کمتر از چیزی خوشمان بیاید.
مثلا همین چند روز پیش راهی نمایشگاه کتاب تهران شدیم، اما قبل از رسیدن به نمایشگاه احساسمان مثل احساس پیش از مصاحبه با مدیری بود که قرار است سوالپیچش کنیم، اما راستش بعد از بازدید از نمایشگاه این حس را نداشتیم و راضی بودیم.
چند روز پیش که به اتفاق یک دوست عازم نمایشگاه شدیم، قرار بود ببینم کیفیت خدمات ارتباطی و الکترونیک در این نمایشگاه چطور است، که برای همین کار 2 سیمکارت از نوع همراه اولی و دومی را به نمایشگاه بردم.
نمیگویم خدمات موبایل بینظیر بود، اما نمیتوانم بگویم خوب نبود. در پرازدحامترین روز از بین 5 تماس 3 تای آن موفق بود که برای آن تراکم جمعیت، آمار خوبی است و نشان از تغییر در نوع پوشش تلفن همراه در مصلای تهران داشت. اما چیزی که همه از آن راضی و خشنود بودند، بازشدن خدمات بانکداری الکترونیک در سرای اهل قلم بود.
تقریبا تمام غرفهها به دستگاه کارتخوان و آنهایی که میخواستند، به اینترنت مجهز شده بودند و ناگفته پیداست دیگر کسی لنگ پول نقد برای خرید کتاب نبود و البته انجام این مهم برای سالنهایی که اصولا برای نمایشگاه طراحی نشدهاند، کار سختی است.
اما این را هم از یاد نبریم که قرار بود مانند نمایشگاههای بینالمللی معتبر خارجی همه از اینترنت بیسیم مستفیض شوند که نشدند. راستی نمایشگاه مجازی چه شد؟ نمایشگاهی که میتواند تراکم جمعیت را کم و بازدیدکننده را زیاد کند. چرا نمایشگاه مجازی را فراموش کردهایم و همیشه دنبال گسترش فیزیکی نمایشگاه هستیم؟
گفت و گو
