فوتبال کثیف و سینه‌چاکان آن!

اما امروز فوتبالی‌های ما از صبح تا شب در خدمت فوتبال شعرهای نو می‌سرایند. مثل این که در این فوتبال ناجوانمردی بسیار است. پول‌های کثیف در آن جریان دارد. در ورزشگاه‌ها کسی امنیت ندارد، هتاکی و فحاشی از حد و مرز بیرون است.

این فوتبال آدم‌ها و کارگزارهایی دارد که دائم دنبال کله کردن دیگری‌اند. هر کسی حرفی می‌زند یا مصاحبه‌ای می‌کند، آخرش گریزی‌ست به تخریب و پایین آوردن پرچم دیگری و این‌گونه است که در این فوتبال خراب باید حق را به معترضان داد.

اما کسی نیست از این معترضان بپرسد این فوتبال سر تا پا عیب و ایراد چرا این همه عاشق سینه‌چاک دارد؟ مدیرانی که با این همه رنج و مرارت پای آن نشسته‌اند، چرا دنبال کار و زندگی معمولی خود نمی‌روند؟ و مدام در تکاپو‌یند تا با دیدن این و آن تیمی بگیرند و از این راه پردردسر به نوایی برسند؟

فوتبالیست‌ها، مربیان، سرپرستان، مدیران و خلاصه همه آنهایی که در جادوی این فوت گرفتار آمده‌اند، علی‌رغم تمام این ناملایمات پای آن ایستاده‌اند، این چه سری است که این آدم‌های مخلص و فرهیخته را پایبند کرده است؟

جواب خیلی روشن است، به قول سازندگان سریال‌های تلویزیونی، پشت صحنه این فوتبال از روی صحنه آن بسیار دیدنی‌تر و جذاب‌تر است.

در پشت این صحنه چک‌های زبان بسته‌ای رد و بدل می‌شود که ما نمی‌توانیم تعداد صفرهای آن را بشماریم. پانصد میلیون تومان، هشتصد میلیون تومان و... مربیان، مدیران، بازیکنان و خلاصه همه این معترضینی که این چک‌های زبان بسته را می‌گیرند، در زمان عقد قرارداد امکان ندارد کلمه‌ای بر زبان آورند و بگویند چقدر گرفته‌اند اما وقتی ناسزایی می‌شنوند، عالم و آدم را خبر می‌کنند و همه ما را به پای میز محاکمه می‌کشانند که خلق خدا چه نشسته‌اید در فلان جا، فلان ساعت و... به ما ادوات جنگی تعارف کردند و این منت گذاشتن بر سر مردمی که فوتبال را دوست دارند، همچنان ادامه دارد و مردم مانده‌اند که چطور از این همه شرمندگی دربیایند.

حرف آخر با این دست از مدیران این که، چرا از مردم طلبکارید؟ اگر دوست ندارید و فضای این فوتبال را آلوده می‌بینید دندان طمع را بیرون بکشید، چشم بر آن چک‌ها و قراردادها ببندید و سراغ کار و زندگی خود بروید.

لطفا دست از آزار خود بردارید و این همه خود را ملزم به مبارزه، پایداری و... ندانید.