داستان آبی که کره می‌داد

از سر کنجکاوی و این که قرار است چه اتفاقی (خیر یا شر)‌ برای جماعت شاعر رخ دهد، من هم تماس گرفتم و به صورت حضوری خدمت آقای ناشر در دفتر کارشان رسیدم. دفتری که به برکت همان آگهی و ذوق ایرانی، بسیار شلوغ شده بود و مهم‌ترین اتفاقی هم که در آن روز برای افرادی که مراجعه کرده بودند، رخ داد، پر کردن فرم و تحویل 5 نمونه از آثارشان بود که به طور طبیعی بنده نیز همان‌جا چند سطری را زیر هم با ربط و بی‌ربط در کاغذ نوشتم.

پس از مدتی، از دفتر آقای ناشر تماس گرفتند که به آنجا بروم؛ با وجود کنجکاوی خبرنگاری و پیشینه شاعری به دلیل یک گرفتاری پیش‌بینی نشده این تاریخ را از دست دادم و بعد هم چندان پیگیر ماجرا نشدم تا این که پس از چند ماه از همان دفتر تماس گرفتند تا برای گرفتن کتابی که چاپ شده و شعرهای بنده نیز در آن است به دفتر بروم؛ این بار رفتم و آقای ناشر به همراه خانمی که کارشناسی شعرها را برای انتشار انجام داده بود،در مکان مورد نظر حضور داشتند؛ کتاب را با جلد گالینگور و کاغذی به نسبت مرغوب (اما نه مناسب شعر)‌ چاپ کرده بودند و سطرهایی از من در کنار آثاری از حدود یکصد نفر دیگر به چاپ رسیده بود و روی جلد نیز خورده بود: گزیده شعر ایران یا عنوان مشابه همین.

بعد از گفتگوهای معمول، آقای ناشر فرمودند شما تنها کسی هستید که ما 5 شعر از او چاپ کرده‌ایم و برای هر شعر هم از دیگران 10 هزار تومان دریافت کرده‌ایم و همچنین هرکدام چند جلد از کتاب را خریده‌اند تا به دوستان و آشنایانشان هدیه کنند اما ازشما برای چاپ شعرهایتان پولی نمی‌گیریم و تنها کافی است 3 جلد از این کتاب را بخرید که حدود 20 هزار تومان می‌شود.

دیالوگ‌های بعدی که میان من و آقای ناشر انجام شد به دلایل مختلف در حوصله و البته ادبیات این یادداشت نمی‌گنجد، اما هنگامی که از دفتر بیرون آمدم و البته پس از خوردن یک نوشیدنی خنک تنها با خودم ضرب و تقسیم می کردم که آقای ناشر چگونه توانسته از احساس و صفای این وارثان آب و خرد و روشنایی سوءاستفاده کند و چنین کره‌ای حاصل کند؛ البته جدای از این که چنین کتاب ضعیف وبی ارزشی را به عنوان گزیده شعر ایران به بازار کتاب ارائه کرده است و حتی فراتر از آن برخی افراد و نام‌های چاپ شده، تعداد زیادی از این کتاب را خریده بودند تا برای آشنایانشان در خارج از ایران ارسال کنند تا آنها نیز از موفقیت‌هایشان و شاعر شدنشان آگاه شوند و به جهان شعر امروز ایران ارائه کنند.

البته به نظر می‌رسد ممیزان اداره کتاب ارشاد هم نباید نسبت به ارزش فنی کتاب‌هایی که شامل آثارگروهی هستند و نمایانگر بخشی از هویت جمعی ماست، چنین بی‌تفاوت باشند.

سینا علی محمدی