این آمار تا آن زمان در تاریخ جهان سابقه نداشت. با حسابی که کردهاند، هوگو در طول عمر خود هر روز 100 سطر نثر و 20 سطر نظم نوشته است. معروفترین داستانهای او «گوژپشت نتردام» و «بینوایان» هستند که هنوز تجدید چاپ میشوند و به همه زبانهای جهان ترجمه شدهاند. ساده زیستن و شاد بودن را تشویق میکرد و اندوه و بینوایی را شایسته انسان نمیدانست. وی مشکلات اجتماعی و سیاسی پس از انقلاب را درک و منعکس کرده است.