نیمی از زنان پیر، شوهر ندارند

به گزارش ایسنا ، طبق مطالعات صورت گرفته در سال 73 ، 68.1 درصد سالمندان با همسر و یا همسر و فرزندان خود زندگی می‌کردند. همچنین در این سال 9/22 درصد با فرزندان بسر می‌برند و در حالی که تعداد زنان سالمندی که به تنهایی زندگی می‌کردند ، 12.8 درصد بود که این رقم در مردان سالمند تنها 2.5 درصد بوده است.

مطالعه تحلیلی حاصل از اجرای طرح «وضعیت سلامت زنان سالمند ایران» که با جمع‌آوری داده‌ها و اطلاعات سازمان‌های رسمی و اجرایی ذی‌ربط در سال 84 به دست آمده است، درباره مصرف دخانیات در بین زنان نشان می‌دهد که با افزایش سن زنان، احتمال مصرف دخانیات به خصوص قلیان در بین آن‌ها افزایش می‌یابد که این افزایش در میان زنان روستایی بیش از زنان شهری دیده شده است.

کاهش میزان بی‌سوادی زنان شهری بالای 60 سال

از دیگر سوی، نتایج بررسی وضعیت سلامت سالمندان کشور در سال 78 نشان می‌دهد، میزان بی‌سوادی در بین زنان سالمند ایرانی به ویژه زنان روستایی به طور چشمگیری بیشتر از مردان سالمندان است، به طوری که 79.1 درصد زنان سالمند شهری و 95 درصد زنان سالمند روستایی بی‌سواد بودند.

همچنین نتایج سرشماری اخیر نیز گویای این است که میزان بی‌سوادی در جمعیت مردان و زنان بیش از 60 سال به ترتیب 56 درصد و 80.15 درصد است که در زنان روستایی این میزان 95 درصد باقی‌مانده، اما این رقم در زنان شهری به 71.9 درصد کاهش یافته است.

نتایج بررسی‌های انجام شده، نشان می‌دهد: زنان سالمند ایرانی به خانواده‌ خود عمدتا از طریق مراقبت و نگهداری از کودکان کمک می‌کنند و درصد اشتغال در زنان سالمند بسیار کمتر از مردان سالمند است ، به طوری که 18.4 درصد زنان سالمند فاقد محل درآمد یا امرار معاش در شهرها و 13.4 درصد آن‌ها در روستاها زندگی می‌کنند.

با افزایش سن، میزان معلولیت نیز افزایش یافته است، به طوری که در گروه سنی 70 سال به بالا ، 12.4 درصد زنان معلول هستند که شایع‌ترین نوع معلولیت آن‌ها، معلولیت چشم و گوش است.

طبق سرشماری سال 85، جمعیت افراد بیش از 60 سال کشور ، 7.3 درصد از کل جمعیت کشور را تشکیل می‌دهد که طی20 سال گذشته، این رقم بیش از دو برابر افزایش یافته است، به طوری که این افزایش بیش از رشد کلی جمعیت طی این دوره بوده است.

همچنین زنان 48 درصد جمعیت این گروه سنی را تشکیل داده است که در این میان شمار زنان هیچ گاه بیش از مردان در این گروه سنی (60 سال) نبوده است.

این در حالیست که با توجه به بالاتر بودن و افزایش بیشتر امید به زندگی در زنان (73 سال در زنان و 68 سال در مردان) انتظار می‌رود، نسبت جمعیت زنان به مردان در میان جمعیت سالمندی بیشتر باشد.

آمارها نشان می‌دهد، با کاهش میزان باروری در ایران، جمعیت زنان نیز به تبعیت از کل جمعیت از یک ساختار جوان به سوی یک ساختار سالمند تحول می‌یابد، به طوری که طی دهه‌های گذشته، جمعیت زنان سالمند به کل جمعیت زنان از سه درصد به 4.1 درصد و سپس به هفت درصد در سال 85 افزایش یافته است بنابراین پیش‌بینی می‌شود در دهه‌های آینده نیز این روند افزایشی ادامه یابد.

لازم به ذکر است که گرایش به سالمندی در جمعیت زنان روستایی ایران در مقایسه با جمعیت زنان شهری 7.9 درصد در مقابل 6.6 درصد است.

نتایج بررسی سلامت و بیماری در ایران که در سال 1380 صورت گرفته، حاکیست شایع‌ترین بیماری‌ها در زنان بیش از 40 سال به ترتیب پرفشاری خون، اختلال عصبی و زخم اثنی‌عشر است.

همچنین در زنان 70 سال به بالا، ابتلا به پرفشاری خون به بیش از دو برابر افزایش یافته و آب مروارید دومین بیماری شایع در این گروه سنی به شمار می‌رود.

شیوع پرفشاری خون و بیماری دیابت در زنان گروه سنی بالاتر از 70 سال، دو برابر مردان این گروه سنی است.

از طرف دیگر، شیوع درد مفاصل کوچک همچون انگشتان و مفاصل بزرگ همچون زانو، لگن و شانه در زنان ایرانی گروه سنی 50 سال به بالا، نزدیک به شش برابر مردان این گروه گزارش شده است.

56 درصد زنان بین 60 تا 69 سال مبتلا به دچار پوکی استخوان

نتایج بررسی پوکی استخوان در ایران نیز نشان می‌دهد که در گروه سنی 69 تا60 سال ، زنان 56.3 درصد و مردان 16.7 درصد دچار پوکی استخوان هستند.

در سال 80، شیوع شکستگی ناشی از پوکی استخوان در زنان به عنوان یکی از شایع‌ترین عوارض پوکی استخوان با حدود چهار هزار و 337 مورد در استخوان ران، 917 مورد در ستون مهره‌ها و یک‌هزار و 806 مورد در بازو برآورد شده است.

در مورد مصرف دارو در زنان سالمند نیز باید یادآور شد، زنان گروه سنی 40 تا 69 سال نزدیک به دو برابر بیشتر از مردان این گروه سنی دارو مصرف می‌کنند به طوری که این رقم در زنان 27 درصد و در مردان 16 درصد است و در گروه سنی 70 سال به بالا نیز میزان مصرف دارو در زنان 34.9 درصد و در مردان 25.4 درصد است.

بررسی علت مرگ در سال 80 و در 18 استان کشور حاکیست، سه علت عمده مرگ در زنان گروه سنی 50 سال به بالا، در نظر گرفتن مرگ ناشی از کهولت سن، بیماری‌های قلبی ـ عروقی، سرطان و حوادث و سوانح غیرعمدی بوده است که سکته قلبی رتبه اول علل مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی ـ عروقی را دارد و زنان بیش از مردان بر اثر این بیماری‌ها فوت کرده‌اند.