فلورانس ، گهواره رنسانس

شهر فلورانس در ساحل رود آرنو قرار گرفته و شهرت خود را به این علت به دست آورده که در قرون وسطی و عصر رنسانس در آن آثار معماری متعددی احداث شد و در آن دوران رونق و اهمیت زیادی داشت.

این شهر در قرون وسطی از مراکز مهم مالی و اقتصادی ایتالیا و حتی اروپا بود؛ به گونه‌ای که آن را آتن قرون وسطی می‌نامیدند. فلورانس از 1865 تا 1870 پایتخت پادشاهی ایتالیا بود.

فلورانس را ژولیوس سزار امپراتور نامدار دوم در سال 59 پیش از میلاد بنا نهاد. آنجا محل استقرار سربازانش بود. در آغاز به آن فلورنتینو می‌گفتند که آن را به سبک اردوگاه‌های نظامی با خیابان‌های اصلی ساختند.

این شهر در مسیر اصلی رم و شمال ایتالیا و در دره حاصلخیز آرنو قرار دارد. فلورانس خیلی زود به یک مرکز مهم بازرگانی تبدیل شد.

اولین شهردار فلورانس در سال 250 میلادی انتخاب شد که مینیاس نام داشت. اولین مجلس ایتالیای جدید در شهر فلورانس شکل گرفت.

در سال 1865 فلورانس به جای تورین پایتخت ایتالیا شد و مجلس آن گشایش یافت اما 6 سال مجلس در رم استقرار یافت.

در قرن بیستم با رشد صنعت گردشگری، جمعیت فلورانس 3 برابر شد و سیل گردشگران از جاهای مختلف ایتالیا، اروپا و جهان به این شهر سرازیر گردید.

در طول جنگ جهانی دوم، آلمان‌ها یک سال فلورانس را در اشغال خود داشتند و فلورانس شهر آزاد اعلام شد؛ اما در سال 1944 متفقین، شهر را از دست آلمان‌ها خارج کردند.

در سال 1966 رود آرنو طغیان کرد و سیل ویرانگر صدمات شدیدی به بناها و گنجینه‌های تاریخی شهر وارد کرد. پیش از رسیدن سیل به شهر، مقام‌های شهر که از آمدن سیل باخبر شده بودند، این خبر را اعلام نکردند و تنها از طریق تلفن جواهرفروشان ناحیه «پونته وکیو» را باخبر کردند.

دیدنی‌ها

شهر فلورانس دیدنی‌های بسیار دارد که سبب جذب میلیون‌ها گردشگر در سال می‌شوند. یکی از آنها فواره‌ای است که طی سال‌های 1563 تا 1565 بنا شده است.

علاوه بر آثار هنری و تاریخی، رود آرنو نیز چشم‌اندازی تماشایی دارد. این رود، بخش‌های کهنه و جدید شهر را از هم جدا کرده است.

کسانی که به شهر فلورانس سفر می‌کنند، حتما به تماشای کلیسای سن لورنزو و گالری یوفیزی می‌روند. این گالری، یکی از زیباترین موزه‌های هنری در جهان است.

در سال 1301 میلادی دانته، نویسنده مشهور ایتالیایی از محل گالری یوفیزی کنونی به تعبید فرستاده شد.

روزهای سرد و گرم

فلورانس، تابستان‌هایی گرم و مرطوب دارد و بارندگی در آن کم است. زمستان‌هایش نسبتا سرد است. ژوئن،‌ ژوئیه و اوت گرم‌ترین ماه‌های سال در فلورانس است.

بالاترین دمای شهر در سال 1983 ثبت شد که 6/42 درجه سانتیگراد بود. سردترین روزهای زمستانی فلورانس 10 ژانویه 1985 بود که مردم شهر، برودت منهای 23 درجه سانتیگراد را تجربه کردند.

مردم شهر فلورانس، ایتالیایی را به لهجه توسکان صحبت می‌کنند. به اعتقاد بسیاری از زبان‌شناسان و دانته‌پژوهان، زبان امروز فلورنتین را زبان معیار ایتالیایی می‌دانند. تلفظ برخی حروف در این زبان، با نوع رمی آنها اندکی تفاوت دارد.

حمل و نقل

شهروندان فلورانس برای رفت‌وآمد در شهر عمدتا از اتوبوس استفاده می‌کنند. شبکه اتوبوسرانی فلورانس گسترده و مجهز است.

در جاهای عمومی مختلف، از جمله رستوران‌ها و دکه‌های روزنامه‌‌فروشی، بلیت اتوبوس به فروش می‌رسد. بلیت انواع مختلف دارد که از تک‌سفره تا چندسفره را تشکیل می‌دهد.

مسافران پس از سوار شدن به اتوبوس، بلیت را در دستگاهی قرار می‌دهند که آن را باطل می‌کند اما در خصوص استفاده از قطار، وضع فرق می‌کند. اینجا مسافران پیش از سوار شدن به قطار باید بلیت خود را باطل کنند.

ایستگاه اصلی اتوبوس شهر در کنار ایستگاه راه‌آهن «سانتاماریا نوولا» قرار دارد. از شهر فلورانس می‌توانید با قطار به شهرهایی چون «بورگوسن لورنزو» و «سیه‌نا» سفر کنید.

کسانی که قصد سفر به جاهای دور را دارند، می‌توانند از اتوبوس‌های بین‌شهری و هواپیما استفاده کنند. از آنجا که فلورانس را مثل خیلی دیگر از شهرها، آلودگی هوا تهدید می‌کند، مقام‌های شهر کار احداث تراموای فلورانس را آغاز کرده‌اند.

ترجمه و تالیف:
جهانگیر چراتی