در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
به کوشش آسیه آلاحمد
پرسه
در روز شنبه 17 دی ماه 1356 در صفحه 7 روزنامه اطلاعات مقالهای با عنوان «ایران و استعمار سرخ و سیاه» به قلم احمد رشیدی مطلق به چاپ رسید که در آن صریحا به آیتالله امام خمینی توهین و اهانت شده بود.
مردم پس از آگاه شدن از خبر درج مقاله، علیه این اقدام وقیحانه اعتراض کردند. در شهر قم این اعتراض به قیامی بزرگ تبدیل شد که در ظاهر با دخالت نیروهای امنیتی و انتظامی سرکوب شد و تعدادی کشته و زخمی بر جای گذاشت، ولی واقعیت آن بود که نقطه اصلی حرکت انقلاب از همان زمان آغاز شد.
اکنون 30 سال از چاپ این مقاله میگذرد، احمد رشیدی مطلق نامی مستعار بود، نویسنده یا نویسندگان اصلی، اشخاصی پشت پرده بودند ولی آنچه مسلم است این مقاله در دربار و زیرنظر شخص شاه نوشته شد، در تحلیل انگیزههای نگارش این مقاله، دلایل مختلفی ذکر میشود، بعضی این اقدام سفیهانه را انتقام گرفتن شاه از نفوذ خمینی میدانند و بعضی دیگر، آن را انتقام هویدا وزیر دربار از جمشید آموزگار نخستوزیر و رقیب سیاسی او قلمداد میکنند ولی هر دلیلی که داشت هیچ کدام نمیدانستند که چاپ این مقاله اساس سلطنت و حکومتشان را بر باد میدهد.
تحلیلگران خارجی و ایرانی چه مخالفان و چه موافقان رژیم پهلوی، همگی بر این اعتقادند که این کار، اشتباه بسیار بزرگ رژیم پهلوی بود و از آن به «روشن کردن فتیله باروت»، «زلزلهای مهیب» و... یاد کردهاند.
در این بخش برآنیم که نظرات تحلیلگران پیرامون چاپ آن مقاله و عواقب آن را پیشروی خوانندگان قرار دهیم.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
