دستیابی به درک درستی از ساختارهای سلولی و درون سلولی کاری ارزشمند به حساب میآید، اما این تازه شروع دوی ماراتونی بزرگ است. ریچار بونه که هماکنون 33 ساله است میگوید، مشکل اصلی زمانی آغاز میشود که زیستشناسان سلولی درک درست و واضحی از چگونگی تاثیرگذاری ژنها و اجزای سازنده سلولی بر فعالیت ژن دیگر ندارند.
کد خبر: ۲۲۵۹۵۲
در حقیقت شما ممکن است از این نکته آگاه باشید که چگونه نقطه «آ» به نقطه «ب» متصل شده است، اما اگر نتوانید آن را به شکلی تجسمی بیان کنید، تلاش انجام شده ثمره چندانی نخواهد داشت. اکنون من به دنبال ارائه تجسمی عینی از روابط بینسلولی و درونژنی در ساختارهای سلولی هستم. این محقق برجسته که در دانشگاه نیویورک به تحصیلات و مطالعات خود ادامه میدهد اخیرا توانسته است با دنبال کردن و بررسی دقیق فعالیتهای تقریبا تمامی ژنهای میکروارگانیسمی همچون باکتری قطعات مختلف و از هم جدای پازل را کنار هم چیده و به این یافته ارزشمند برسد که چگونه ژنها بر فعالیت ژنهای دیگر و عملکردی که از خود بر جای میگذارند، تاثیر میگذارند. نتیجه این تلاش خیرهکننده چیزی نبوده است جز ارائه نقشه «مدار کنترلی» این میکروارگانیسم زنده که نشان میدهد همچون یک ماشین زنده کار میکند. وی در جریان بررسیهای خود به لحظات هیجانانگیز و حیرتآوری نیز برخورد نمود؛ باکتری مورد نظر ریچارد به جای ارائه واکنشهای نامنظم به تغییرات و تحریکات محیطی همچون نور و مواد شیمیایی سمی، آنها را در هم آمیخته و ائتلافی درونی از آنها ایجاد کرد. بیشک میتوان در آیندهای نهچندان دور ریچارد بونه جوان را به عنوان یکی از پیشگامان دانش نوین زیستشناسی سیستمی به شمار آورد.