انتظار
زیباترین آرزوی جهان
علی مظاهری: جمعه ها جهان به وجد میآید. آرزوهای دیرینهاش را به مرور مینشیند. حسرتهای تاریخیاش را که تماشا میکند، سرشار شادمانی میشود: فردا دوباره، جمعه است.روزی که با انتظار گره خورده تا غروبهایش طعم دیگری پیدا کند، رنگ دیگری بیابد و حس بودن را لبریز کند از شوق انتظار .
جمعه که میشود، جهان؛ رویاهایش را تازه میکند. حس میگیرد، نو شدن، خستگی اعصار را از تکیدگی روزگارانش میزداید.
فردا جمعه است؛ روزهایش از این به بعد با طلوعی دیگر گرم و شکوفا میشود. شکفتگی، با روح رنگها تکثیر میشود.
فردا جمعه است. روزی که میتواند بهاری ترین روز تقویم خاکستری ما باشد.روزی که میتواند سرشار شود از بیکرانگی حسی که قرنهاست جانمان را فرا گرفته است.
فردا جمعه است.از این پس بر شبها دیگر هراس سایه اهریمنان گسترده نمیشود. چشمها نگران به در و دیوار مینگرند.
فردا جمعه است؛ جمعه روز آغاز اوست؛ آغاز روزهای با او، آغاز روزهای فراوان، آغاز بیکرانی انسان...
آغازی برای پایان انتظار، پایان انتظار زمانهها و اعصار...
جمعه، روز دیگری است، روزی که ...
ای پادشه خوبان
داد از غم تنهایی
دل بیتو به جان آمد
وقت است که باز آیی...
پینوشت: از این پس هر پنجشنبه شب را در این فضا سرشار از زیباترین احساسها و امیدوارترین معرفتها با هم دعای فرج میخوانیم با زبانی دیگر.
گفت و گو
