آخرین بار که اسم مرحوم علی حاتمی دوباره سر زبانها افتاد همین چند وقت پیش بود که سینما جمهوری آتش گرفت و فهمیدیم این سینما روزی متعلق به علی حاتمی بوده و حالا متعلق به دختر او لیلا و دامادش علی مصفا. 15 آذر که به یاد علی حاتمی 12 سال است از این دنیا رفته در حالی که فیلمهای ماندگاری از خود به جا گذاشته و یکی از معروفترین آنها که بارها از تلویزیون پخش شده و خیلیهایمان دوستش داریم و از دیدنش خسته نمیشویم، فیلم مادر است و دیگری مجموعه هزاردستان.
کد خبر: ۲۲۱۱۷۹
مرحوم حاتمی در خیابان شاهپور تهران، کوچه اردیبهشت متولد شد؛ هیچ میدانید این همان محلهای که رضا خوشنویس هزاردستان در زیر سهپایه داغ به عنوان نشانی محل سکونتش به مستنطق شش انگشتی بروز میداد؟ مرحوم حاتمی مادرش خانهدار بود و پدرش سمت مهم صفحهآرا در یک چاپخانه را داشت.
شوق نمایشنامهنویسی پای او را به تماشا خانههای لاله زار باز میکند که در ساعات روز، قبل از تاریکی هوا، بلیتشان ارزانتر بوده است. در آنجا مسحور بازی هنرمندانه جعفر توکل میشود و آرزو میکند روزی برسد که توکل در نمایشی به کارگردانی خود او بازی کند.
از همان روزهاست که حاتمی تصمیم میگیرد روی مایههایی از داستانهای ملی و ایرانی کار کند؛ بنابراین شروع میکند به نوشتن و با کاوش و جدیت مینویسد. او نخستین نمایشنامهاش را با عنوان «دیو» نوشت و در اردیبهشت ماه 1344 با حضور کودکان موسسه آموزشی فرهنگ آرزو در تالار نمایش هنرهای دراماتیک به مدت 3 شب اجرا شد.
مرحوم حاتمی تاکنون حداقل 15 فیلم بلند سینمایی و سریال تلویزیونی ساخته است. اولین اثر سینمایی این هنرمند بزرگ در سال 1348 با عنوان «حسنکچل» ساخته شد و آخرین فیلم نیمهتمامش با نام «جهان پهلوان تختی» که یکی از بزرگترین پروژههای سینمایی او بعد از سریال «هزار دستان» بود، نافرجام ماند.او کار هنری خود را با تئاتر در زمینه نویسندگی آغاز کرد.
در زمینه فیلمنامهنویسی و کارگردانی حاتمی، حسن کچل را در سال 1348، طوقی 1349، باباشمل 1350، قلندر 1351، خواستگار 1352، ستارخان 1353، مجموعه تلویزیونی مثنوی مولوی 1354، سلطان صاحبقران 1355، سوتهدلان 1356، هزاردستان 1358، حاجی واشنگتن 1361، کمالالملک 1363، مادر 1368، دلشدگان 1371 و جهان پهلوان تختی را از سال 1373 به جلوی دوربین برد و تا سال 1375 به نیمه رسانید ولی عمرش کفاف نداد و کارش نیمهتمام ماند.
میراث گرانبهایی که حاتمی برای سینمای ایران باقی نهاد به عنوان باقیات صالحات او نام بانیشان را تا ابد در جریده هنر ایران بادوام خواهد ساخت. یادگارهای ارزنده حاتمی همواره زینتبخش فرهنگ و هنر این مرز و بوم بوده و دلدادگان هنر پیوسته قدردان خدمات جاودان این دلشده از تبار دلشدگان خواهند بود.