پژوهشگران بینالمللی از شبیهساز رایانهای کهکشان راه شیری خبر میدهند که دانشمندان را به جایی که ماده تاریک فضا بایستی دیدهبانی و تشخیص داده شود رهنمون میسازد. بر اساس آخرین یافتههای محققان که در مجله نیچر منتشر شده، دانشمندان به کشف مادهای که تشکیلدهنده بیشتر عالم کیهان است نزدیکتر شدهاند.
کد خبر: ۲۱۷۰۸۶
به گفته کارلوس فرنک، کیهانشناس دانشگاه دورهام انگلستان که روی این تحقیق کار میکند، کشف معمای آنچه که ماده تاریک عنوان میشود، یکی از بنیادیترین پرسشهایی است که نهتنها از سوی دانشمندان مطرح میشود بلکه ذهن بسیاری از علاقهمندان حوزه علوم فضایی و اسرار عالم کیهان را به خود مشغول ساخته است. کشف و احراز هویت مولفه اصلی عالم همان چیزی است که این دانشمندان مشغول بررسی و تحقیق آن هستند.
به اعتقاد اخترشناسان، ماده تاریک برعکس ماده عادی تشکیل دهنده ستارگان، سیارات و نظایر آن دربردارنده حدود 85 درصد مواد یا مصالح عالم کیهان است اما شواهد برای بدست آوردن و نزدیک شدن به آن سخت و دشوار بوده است چون که ماهیت آن نمیتواند مستقیما دیده شود.
ماده تاریک نه نور را منعکس میسازد و نه به طور طبیعی میدرخشد، اما اخترشناسان از طریق مشاهده و رصد این که چگونه جاذبه آن، نور بیرون داده شده از سوی کهکشانهای به مراتب دورتر را خم میسازد، به گمانه زنی موجودیت و هستی این ماده در خوشههای کهکشان مبادرت میورزند. دانشمندان معترفند که از ماهیت ساختاری ماده تاریک اطلاعی ندارند اما فکر میکنند مولفه سازنده آن نوعی ذره باشد.
این در حالی است که تیمی از پژوهشگران بینالمللی، هاله ماده تاریک را هدف مشاهده و مراقبت خود قرار دادند که در واقع ساختارهای در برگیرنده کهکشانهایی است که یک تریلیون بار بیشتر از خورشید وزن دارند.
شبیهسازیهای این دانشمندان نشان داد که چگونه هاله کهکشانی از میان مجموعهای از تصادمات شدید بین خوشههای بسیار کوچکتر ماده تاریک که از بیگ بنگ سرزدهاند رشدیافته است. در بخش چگال هاله، ذرات ماده تاریک با سرعت بالا تصادم میکنند تا فرمی از تشعشع موسوم به اشعههای گاما را تولید نمایند. این اشعههای گاما که موجب برافروختگی و تابش سرخ هاله میشوند، به دانشمندان راهی برای نمایان ساختن و کشف ماده تاریک ارائه میکنند.
به اظهار محققان، این یافتهها به معنی آن است که تلسکوپ فرمی ناسا باید بخشهایی از کهکشان را جستجو نماید که محققان پیشبینی میکنند در آنجا ماده تاریک با الگویی مشخص و به نرمی در حال تغییر برافروخته میشود و در نتیجه برای مشاهده آسانتر میباشد. در واقع این موضع نزدیک خورشید و درست دور از مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد.
آنچه این دانشمندان از طریق یک شبیهسازی غول پیکر نشان دادهاند جایی است که اشعههای گاما از آن جا سرچشمه میگیرند؛ نقشه پیشساختهای برای افراد تا در آن بنگرند و چگونگی ظاهر شدن این علامت را درک کنند.