بعد گفت: نه، هدفمان کسب مقام چهارمی، پس از چین، ژاپن و کرهجنوبی است. آن هنگام علیآبادی فقط رئیس سازمان تربیت بدنی بود. حالا که رئیس کمیته ملی المپیک هم شده، حرفهایش را تکرار کرده و مصمم است 500 ورزشکار را که 350 نفرشان مرد و 150 نفرشان زن خواهند بود، به گوانگجو اعزام کند.
هدف کاروان 500 نفری، جایگاه چهارمی است، اما مشخص نشده که این کاروان با هدف کسب چند مدال به گوانگجو میرود. اگر فرض ما این باشد که 100 مدال کسب کنیم، قطعا شمار زیادی از اعضای کاروان 500 نفری ورزشکاران، دست خالی برمیگردند. البته در رشتههای تیمی فقط مدال تیم در جدول مدالها محاسبه میشود.
با احتساب مدال تکتک ورزشکاران رشتههای تیمی باز هم خیلیها بیمدال میمانند. هزینه اعزام 500 ورزشکار و شمار زیادی همراه، عدد در خور توجهی خواهد شد. طبیعی است که 500 نفر برای استراحت و گردش به گوانگجو نخواهند رفت و امید به کسب مدال یا دستکم مقام دارند.
پس حتما برای موفقیت 500 نفر در مدت باقیمانده تا بازیهای آسیایی برنامهریزی میشود، اما امیدواریم این برنامهریزی از نوع برنامهریزی برای المپیک پکن نباشد که آنجا رکورد خودمان را در زمینه تعداد ورزشکار در المپیک شکستیم و در پایان رهاورد کاروان پرتعداد ما تنها یک مدال طلا و یک مدال برنز و مقام پنجاهویکمی بازیهای المپیک بود.
امیدواریم حرفهای قشنگی را که مسوولان ورزش امروز میزنند و نمونههایش را پیش از بازیهای المپیک پکن نیز شنیدیم، در پایان بازیهای گوانگجو هم بشنویم و دیگر ضرورتی برای تشکیل کمیته بررسی شکستهای کاروان اعزامی نباشد و در عوض کمیته بررسی پیروزیها تشکیل شود تا راه برای رسیدن به جایگاههای سوم و بعد هم دوم بازیهای آسیایی هموار گردد!
جهانگیر چراتی