هدف از اجرای طرحهای پدافند غیرعامل، کاستن از آسیبپذیری نیروی انسانی و مستحدثات و تجهیزات حیاتی، حساس و مهم کشور علیرغم حملات خصمانه و مخرب دشمن و استمرار فعالیتها و خدمات زیربنایی و تامین نیازهای حیاتی و تداوم اداره کشور در شرایط بحرانی ناشی از جنگ است.
قبل از انقلاب، سازمانی با عنوان سازمان دفاع غیرنظامی وظیفه اجرای 3 ماموریت را به عهده داشت که کاهش آسیبپذیریهای کشور در برابر تهدیدات خارجی از آن جمله بود. بعد از انقلاب، این سازمان منحل و ماموریتهای آن به بسیج واگذار شد.
3 دسته ماموریت بین گروهها و سازمانهای مختلف دست به دست شد تا اینکه بسیج بعد از تجربه در این عرصه متوجه شد که این کار با بسیج و فعالیتهایش سنخیت ندارد، به همین دلیل بحث بلاتکلیف ماند.
کاهش آسیبپذیری زیرساختهای اساسی کشور در برابر تهدیدات خارجی و پایداری سازمان ملی، در مقطعی به سازمان مدیریت و برنامهریزی واگذار شد که بعد از 2 سال نتوانست کاری انجام دهد. موضوع به شورای عالی امنیت ملی محول شد که در اینجا هم متولی جدی پیدا نکرد. در مرحله بعد با فرمان رهبر معظم انقلاب، این وظیفه به ارتش واگذار شد.
سپس کار به قرارگاه پدافند هوایی کشور و سازمانی که وظیفه پوشش هوایی کشور را دارد، واگذار شد؛ تا اینکه در سال 1382 رهبر معظم انقلاب با صدور فرمانی، این وظیفه را به ستاد کل نیروهای مسلح واگذار کردند. در نتیجه براساس فرمان رهبری، کمیته دائمی پدافند غیرعامل کشور تشکیل شد.