طی دهه 70 (5، 6 سال آخر آن) روند کندی برای مشارکت ذهنی و روانی مخاطبان با این جشنوارههای تلویزیونی موجود بود؛ اما خوشبختانه طی 2،3 سال اخیر جشنوارههای تلویزیونی به مردم شناسانده شده و مردم پیگیر سرنوشت سریال مورد علاقه و یا بازیگران محبوب خود هستند که فعلا در فستیوال تلویزیون چه خواهند کرد.
این روند باعث نشاط جامعه و مخاطبان تلویزیون میشود و هر چه حجم این نشاط بیشتر شود کارکرد اجتماعی این فستیوالها پررنگ میشود. این اتفاق فقط مربوط به ما نیست. چندین دهه قبلتر هنگامی که تلویزیون تازه داشت از مرحله طفولیت (اواخر دهه 50) خارج میشد؛ بحث راهاندازی فستیوالهای تلویزیونی هم رونق گرفت.
اگرچه پخش تلویزیونی از اواسط دهه 30 به صورت ابتدایی و در زمانهای بسیار محدود شروع شد، اما با آغاز به کار تلویزیون رنگی در دهه 50، دیگر وجود جعبه جادویی در هر خانهای یک امر طبیعی بود.
اختراع تلویزیون و معرفی آن در سپتامبر 1927 اتفاق افتاد. روزی که فیلوتی فارنزورث این رویداد تاریخی را به انجام رسانید و به عنوان مخترع جعبه جادو شناخته شد. اینچنین بود که طی سالهای 1952 تا 1957 تشویق و حمایتها و در مقابل آن تمسخرها و انتقادها درباره شکلگیری یک انجمن تخصصی تلویزیونی در آمریکا و راهاندازی یک فستیوال تلویزیونی به اوج خود رسیده بود تا سرانجام در سال 1957 «آکادمی ملی علوم و هنرهای تلویزیونی»
در آمریکا تاسیس گردید و دقیقا در همین سال «آکادمی علوم و هنرهای سینمایی» سیامین سال اعطای جایزههای مخصوص و بهتر خود موسوم به اسکار را جشن گرفته بود. ایده همین جایزه باعث شد تا گردانندگان «آکادمی ملی علوم و هنرهای تلویزیونی» جایزه «امی» را خلق کنند که تقریبا در بین مردم از همان ابتدا به نام «اسکار تلویزیونی» شناخته شد.
در طول شکلگیری «آکادمی ملی علوم هنرهای تلویزیونی» و جایزهاش امی البته چندین فعالیت مشابه در این زمینه صورت گرفته بود که علاوه بر تلویزیون موارد دیگر هنری را نیز دربرمیگرفت. جشنواره «ادینبورگ» در اسکاتلند مهمترین این رخدادها بود، فستیوالی که هنوز هم البته با سازوکار بسیار متفاوت نسبت به سالهای آغازین کارش با قدرت برگزار میشود.
در واقع در زمانی که «آکادمی علوم و هنرهای تلویزیونی» در سال 1957 اعلام موجودیت کرد، چیزی حدود شاید 10 یا 11 سال از پیدایش فستیوال هنری ادینبورگ میگذشت؛ اما شاید بتوان «جایزه امی» و آکادمی گرداننده آن را جزو اولین و تخصصیترین فستیوالها در زمینه تلویزیون شناخت.
مهدی تهرانی