مثل آب خوردن‌

نگاهی به نتایج تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران در رقابت‌های قهرمانی آسیا همه را متحیر می‌کند؛ ایران 7  بحرین صفر / ایران 3 کویت صفر/ ایران 4 اردن صفر/ ایران 3  نپال صفر/ ایران 2 ‌بحرین  صفر/ ایران 2 ازبکستان (میزبان) یک/ ایران 4 سنگاپور یک / ایران 2‌ سوریه صفر/ ایران 3  امارات صفر و سرانجام ایران 2 کره جنوبی یک‌
اینها یعنی این که شیربچه‌های ما آنقدر قوی بازی کردند که در مسیر قهرمانی نوجوانان آسیا، آب از ته دل هیچ ایرانی علاقه‌مندی تکان نخورد.

10 بازی و 10 پیروزی پیاپی با 32 گل زده و تنها 3 گل خورده! این نخستین و تنها قهرمانی فوتبال ایران در تمام رده‌های سنی طی 30‌گذشته بود هر چند تیم بزرگسال ما 3 بار در بازی‌های آسیایی (آن هم نه قهرمانی آسیا) صاحب جام شده بود ولی سال‌ها بود طلسم ناکامی جوانان، نوجوانان و امیدهای ایران در آسیا بدجوری ما را اذیت می‌کرد.

حالا نسل جدید فوتبال ایران پا را از آسیا بیرون گذاشته‌اند. دیگر بزر‌گ‌ترین قاره دنیا برای بچه‌های ما قفس کوچکی بیش نیست. آنقدر بچه‌ها در بازی‌های رسمی و غیررسمی طعم پیروزی‌های پرگل را چشیده‌اند که دل آنها را زده و به دنبال تریبون بزرگ‌تری برای فریاد شایستگی‌های خود هستند.

کشور نیجریه آماده است تا جام جهانی 2009 را در خود جای دهد و ایران با ادامه همین روند برای هر حریفی در دنیا زنگ خطر را به صدا در می‌آورد.

مطمئن باشید تابستان سال آینده نام ایران بر تن هر حریفی در رقابت‌های جام جهانی نیجریه لرزه می‌اندازد.
همان تیمی که در عین قدرت، نمایشگر رفتار و منش بالای انسانی و اخلاقی هم هست و همان بچه‌هایی که در عین رشادت مملو از هنرهای فردی و انضباط تیمی هستند.

مربی این تیم فردی نیست جز «علی دوستی‌مهر» معلم 41 ساله آموزش و پرورش. فردی که سال‌ها پرورش نوجوانان رعنا و زحمت و خاک خوردن در زمین‌های مسابقه‌های نوجوانان را به تمام برو و بیا، شهرت و ثروت کار در تیم‌های فوتبال بزرگسال ترجیح داده است.

دوستی آنقدر ماند، سختی‌ها را تحمل کرد، تک ستاره‌هایی چون مهدوی‌کیا و ... را به فوتبال ملی ما تحویل داد تا سکان هدایت تیم ملی نوجوانان را در دستان با کفایتش بگیرد.

اگر امروز درخشش بچه‌های ما چشم هر علاقه‌مندی را می‌نوازد این شیرینی تنها به قیمت کار بسیار بسیار سخت و مداوم بچه‌ها و مربیان به دست آمده است.

کاپیتان پیام صادقیان با تکنیک ناب و منحصر به فردش، کاوه رضایی بهترین گلزن مسابقه‌ها، ایمان صادقی دروازه‌بان خوش آتیه تیم، علی حیدری و آن بازی پرطراوت و لاتینی‌اش، افشین اسماعیل‌‌زاده که جام قهرمانی را پیش از دیگران بالای سر برد، بهرام دباغ مدافع راست قبراق، تکنیکی و پرقدرت ما، همین طور صادق پورمحمد، محمدعلی گودرزی، مهرگان گلبرگ، حسین گوهری، مهرداد یگانه، محسن طالبات و آن گل فوق‌العاده‌اش در فینال، ایمان شیرازی، امید خراجی، صادق مرادزاده، حسین جلودارزاده، حمید آملی‌خامنه، علی درویشی، علی‌سینا ربانی، فرهاد قلی‌زاده، پدرام یزدانی و آزاد دینی همه و همه نشان دادند که می‌توانند به عنوان بازیکنانی با آینده روشن، سال‌ها در فوتبال ایران بدرخشند. به این جمع باید استعدادهای درخشانی مثل فرزاد کاظمی که مدت‌ها با این تیم همراه بود ولی از اعزام به تاشکند باز ماند و دیگر بازیکنان مستعدی که شاید در آینده به تیم اضافه شوند اشاره کرد و به آنها آفرین گفت.

مجید عباسقلی‌