در حین برنامه و همان جور که یکی از 3 دوربین برنامه از آن ارتفاع تصاویری از ابرشهر تهران را روی آنتن میفرستد، با لطف بچههایی که دارند چند تا تلسکوپ بزرگ را سرپا میکنند، ماه و مشتری را رصد میکنم. بعد از آن بالا به رودهای نوری که در بزرگراهها جاری است و مدام همدیگر را قطع میکند، نگاه میکنم. جای شما خالی. به هرحال از قدیم گفته اند وصف العیش، نصف العیش. شما هم تا خودتان گذارتان به آن بالا نیفتاده، همین ویژه برنامههای برج میلادی «تهران 20» را که تا پنجشنبه ادامه دارد، از دست ندهید.
یادتان هم باشد تولید برنامه زنده با آن همه محدودیت فضا و حجم دم و دستگاهها در بالاترین ارتفاعات تهران و برجی که هنوز کارگر و مهندس از سرو کولش بالا میرود، کار آسانی نیست.
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.