صاحب نظران سیاسی بر این اعتقادند گسترش موج تظاهرات ضدجنگ ، می تواند بروز موقعیت بحرانی و انفجار در میانه تحولات عراق و امریکا را به طور قابل ملاحظه ای به تاخیر اندازد. این ، در شرایطی است که چنانچه هیات حاکمه امریکا، تصمیم جدی در مورد تغییر رژیم سیاسی عراق و روی کار آوردن هیات حاکمه دلخواه و دنباله رو در بغداد، اتخاذ کرده باشد.
کد خبر: ۲۰۶۳۸
اما چنانچه واشنگتن ، دنباله جریان امور را به شورای امنیت و اجماع بین المللی سپرده باشد که احتمال آن ضعیف است آن گاه می توان گفت جهان از لبه جنگ فاصله زیادی گرفته است . اما چنین محاسباتی ، هرگز نمی تواند به نفع صدام حسین و رژیم خودکامه وی ، مصادره گردد. دست کم همسایگان این رژیم از رفتار سیاسی و ماجراجویی مخاطره آمیز آن در دو دهه اخیر بشدت ناراحتند و جامعه جهانی ، اقدامات مشکوک رژیم بغداد در تهیه و ساخت سلاحهای کشتارجمعی را برنمی تابد و به همین دلیل ، ابقای سیستم تفتیش و بازرسی - حتی در ایده پیشنهادی فرانسه و آلمان موسوم به طرح میراژ - از دید جامعه جهانی الزام آور و حیاتی است . به عبارت دیگر ادامه فشار فزاینده بر ساخت قدرت در بغداد برای دست کشیدن از رویه های مذموم گذشته در تعامل سیاسی با همسایگان و دنبال کردن روشهای شناخته شده در عرف و رسم بین المللی و دست برداشتن از شیوه های پلیسی و امنیتی در حکمرانی و سرکوب مخالفان و محدود کردن آزادی های دینی و حبس علمای شیعه و سنی ، اجتناب ناپذیر است . این راهکار که در طرح میراژ مستتر است ، هنوز دست کم به لحاظ علنی ، مقبول امریکایی ها و انگلیسی ها نیست . آنان هنوز بر روی مکانیزم دیگر در قالب صدور قطعنامه جدید برای تدارک یک جنگ علیه عراق می اندیشند. باید دید که حاصل کار چه خواهد بود.