در پی اعلام نام ملکالشعرای جدید آمریکا، کای رایان ( Kay Ryan) مترجم شعر امروز آمریکا، فریده حسنزاده (مصطفوی) از تعدادی از زنان شاعر آمریکایی نظر آنها را در مورد این انتخاب جویا شد و مهمترین نکتهای که آنها در مورد این انتخاب بیان کردند، این حقیقت ِ تکاندهنده بود که برای نخستین بار یک زن همجنسباز رسما ملکالشعرای آمریکا شده است.
کد خبر: ۱۹۲۵۸۲
هیات داوران را اعضای کتابخانه کنگره ملی آمریکا تشکیل میدهند و به شخص انتخاب شده، مقرری ماهانهای تعلق میگیرد تا بتواند فارغ از دغدغههای مالی در ساختمانی مجهز و اختصاصی به فعالیتهای ادبی خود بپردازد. یکی از وظایف کسی که به عنوان ملکالشعرای آمریکا انتخاب میشود، برنامهریزی دروس ادبی مدارس ایالتهای مختلف آمریکاست.
بین سا لهای 1936 تا 2006 در آمریکا 36 مرد و 8 زن به این عنوان مفتخر شدهاند که از میان آنها میتوان این اسامی را نام برد: ریتا داو، رابرت هس، لوئیس گدوک، دبلیو.اس. مروین، استانلی کانیتز، بیلی کالینز تد کوسر، دونالد هال و آخرین آنها در سال 2007 چارلز سیمیک.
نکته جالب در خبر تعیین خانم کای رایان به عنوان ملکالشعرای آمریکا در سال 2008 این است که وی بهمحض دریافت این عنوان به خبرنگاران اعلام کرده است، میخواهد با زنی که بیش از 30 سال است با او زندگی میکند، رسما ازدواج کند.
اینجاست که باید به آقای جورج بوش، رئیسجمهور آمریکا که از هر فرصتی برای نشان دادن خود به عنوان فردی مسیحی و مؤمن کمال استفاده میکند، این رسوایی جدید را تبریک و تهنیت عرض کرد!
شاعران زن آمریکا در پاسخ پرسش فریده حسنزاده در مورد انتخاب کای رایان به عنوان ملکالشعرای جدید متفقالقولاند که علت اصلی انتخاب او عاری بودن مضامین شعریاش از مسائل سیاسی است. به اعتقاد آنها، شاعران قویتر و مهمتری مثل سام همیل یا آدرین ریچ یا جوی هاریو به خاطر مخالفتهایشان با سیاستهای فعلی آمریکا در اشغال کشورهای خاورمیانه هر گز در فهرست نامزدهای ملکالشعرایی آمریکا قرار نمیگیرند. آنها به این نکته غریب نیز اشاره کردند که کای رایان ایرلندیالاصل چگونه میتواند نماینده قاره آمریکا باشد، اما شاعر قدرتمندی مثل جوی هاریو که از افراد بومی آمریکاست به فهرست نامزدها راه نمییابد.
در عین حال با توجه به سیاستهای دولت بوش در اعمال سانسور و به انزوا کشاندن شاعران و نویسندگان، شاعران زن آمریکا خوشحالند که رسم انتخاب ملکالشعرا هنوز برقرار است و ترجیح میدهند ساکت بمانند و بامطرح کردن اعتراضهای خود، بهانهای به دست سردمداران مهد آزادی برای هر چه بیشتر به انزوا کشاندن اهل قلم ندهند!