گروه سلامت: یک فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان اظهار کرد: دوستان و بازیهای خیالی کودکان مرحلهای طبیعی از رشد روانی اجتماعی آنها در سنین 2 تا 4 سالگی است.
دکتر تهرانی دوست عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفتوگو با ایسنا گفت: بازیهای تخیلی به آن دسته از بازیها گفته میشود که کودک هرگونه ارتباطی را که با یک جاندار در عالم خارج دارد، با وسایل بازی خود برقرار کند.
کد خبر: ۱۹۲۵۳۴
وی اضافه کرد: نوع اسباب بازی بسته به جنسیت کودک تغییر میکند اما نکته مهم این است که کودک برای آن وسیله بازی، موجودیت قائل میشود. این فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان در توضیح علت روی آوردن کودکان به بازیهای تخیلی گفت: نیاز به برقراری ارتباط با دیگران مهمترین علت روی آوردن به بازیهای تخیلی است و کودکان با استفاده از این بازیها سعی در برقراری ارتباط با محیط اطراف خود دارند.
وی افزود: بازیهای تخیلی ریشه در خلاقیت کودکان دارد. تخیل کودک به مرور و همگام با رشد ذهنی او از مرحله بازی خارج شده و به صحنه داستانها وگفتارهای کودک کشیده میشود.
دکتر تهرانی دوست در ادامه در توضیح دوستان خیالی کودکان گفت: کودکان در جریان بازیهای تخیلی خود ممکن است دوستان خیالی برای خود تصور کرده و با آن ارتباط برقرار کنند.
دکتر تهرانی دوست در ادامه در مورد نقش والدین در این مرحله از رشد کودکان گفت: بازی و دوستان خیالی پروسهای طبیعی از رشد کودکان است و والدین در این شرایط نباید مانع از بازیهای خیالی کودکان خود شوند. والدین میتوانند با فراهم کردن شرایط و امکانات لازم، کودک را در سپری کردن این پروسه طبیعی یاری کنند.
دکتر تهرانی دوست با تاکید بر نقش مهم و تاثیرگذار برنامههای تلویزیونی بر کودکان گفت: برنامههای تلویزیونی میتوانند ارتباطات اجتماعی کودکان را تسهیل بخشند؛ چرا که کودکان بسیاری از شخصیتهای خیالی و ایدهآل خود را از برنامههای تلویزیونی اقتباس میکنند و تلویزیون میتواند با ارائه شخصیتهای مناسب و ایده آل به کودکان در پرورش دوستان و بازیهای خیالی که یک روند طبیعی رشد اجتماعی روانی کودکان است، موثر و کمک کننده باشد.