یک روانشناس از خانمهای زیادی که از مراجعان دفتر مشاورهاش بودند خواست این جمله را تکمیل کنند: دوستت دارم اگر...
نتیجه، پاسخهای متفاوت و جالبی بود که در زیر آوردهایم. اگر یک یا چند تا از این برخوردها را در خود دارید، شاید بتوانید با اصلاح آن، برای همسرتان دوستداشتنیتر بشوید:
مریم: وقتی روز بدی داشتهام و از همه چیز شکایت میکنم، حرفم را تا آخر بشنوی و وسط صحبتهایم نگویی: «میدانم، میدانم» و شروع کنی به راهکار پیشنهاد دادن. به جای این حرفهای خستهکننده فقط بگو دوستم داری.
سهیلا: یادت میآید وقتی علی پسرمان در مقابل نصیحتهای تو گفت من همینم که هستم، چقدر عصبانی شدی؟ این جمله تو مرا هم همینقدر عصبانی میکند.
نرگس، 36 ساله: اگر نمیگفتی «باید علت ناراحتیام را حدس بزنی، مثلا تو زن من هستی» و در عوض خودت آن را بیان میکردی، خیلی صمیمیتر میشدیم.
زهرا، 42 ساله: زندگیمان خیلی شیرینتر بود اگر اشتباهات کوچک را میبخشیدی و وقتی خودت اشتباه میکردی، عذرخواهی را جایز میدانستی.
پانتهآ، 23 ساله: اگر وسط روز به من زنگ میزدی و میگفتی به یادم هستی، برایم خیلی زیبا بود.
شیما: من را هم باید صاحب عاطفه بدانی و متوجه باشی وقتی دیر میکنی، نگران میشوم. این که به من زنگ بزنی و خبر بدهی، زنذلیلی نیست که دوستانت به تو بخندند. این انسانیت است.
ساجده: فقط گاهی از من بپرس چه احساسی دارم و چه فکر میکنم.
میترا: فکر میکنم اینقدر برایت دوستداشتنی نیستم که موقع حرفزدن به من نگاه کنی. یا داری روزنامه میخوانی یا تلویزیون نگاه میکنی. گفتگو باید رودررو باشد.
ترانه: اگر با نرمش بیشتری حرف میزدی، در نظرم بسیار مردانهتر و موقرتر جلوه میکردی. هر بار وقتی باهام حرف میزنی و صدایت را بلند میکنی، از نظرم میافتی. من این صداهای بلند را هرگز به دل نمیسپارم. اگر نرم حرف بزنی، با دل و جان گوش میدهم.