آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
پزشک خانواده
الف - در گروه سنی نوزادان تازه متولد شده (زیر 28 روزگی): نشانهها عبارتند از: 1 - شوک 2 - نارسایی تنفسی 3- بیحالی 4 - شیرنخوردن 5 - رنگ پریدگی 6 - گریه غیر طبیعی (ناله کردن) 7 - تشنج 8 - برجستگی ملاج 9 - تب 10- زردی از نوع مستقیم.
در این سن بیماران بایستی فورا در بخش نوزادان بستری شده و بعد از گرفتن نمونههای خون و گرفتن مایع مغزی نخاعی از ناحیه کمر، درمان آنتیبیوتیکی شروع میشود.
ب- گروه سنی اطفال: علائم عبارتند از: 1 - سردرد 2 - تحرکپذیری 3 - تهوع
4 - استفراغ 5 - سفتی گردن 6- بیحالی 7 - نورهراسی 8- تب 9- کاهش هوشیاری 10 - بیقراری 11 - بدغذا خوردن 12 - تشنج 13 - دردهای مفصلی 14- دردهای عضلانی 15 - بثور جلدی مثل تپشی و پورپورا 16- بیهوشی کامل.
در این گروه سنی، نیز به محض شک به مننژیت بایستی بیمار در بیمارستان بستری و تحت مداوا قرار گیرد.
ج - گروه سنی بزرگسالان: تب، سردرد و سفتی گردن از علائم بارز بیماری میباشد. در این بیماران ضایعات پوستی به صورت قرمز گرد و قابل لمس بوده که در تمام بدن منتشر شدهاند.
متاسفانه در بسیاری از موارد بیماران نجات یافته از مرگ، دچار عوارض ماندگار هستند که از جمله آنها میتوان به موارد ذیل اشاره کرد: 1- اختلال در راه رفتن 2 - اغتشاش شعور 3 - کاهش بهره هوشی 4 - اختلال حافظه 5 - کاهش شنوایی 6- نابینایی 7 - بیحسی بدن.
با توجه به عوارض زیاد این بیماری و سرایت سریع آن به دیگران واکسیناسیون بر علیه میکروبهای شایع مننژیت در مکانهایی مثل سربازخانهها، خوابگاههای دانشجویی و زائران خانه خدا به دستور سازمان بهداشت جهانی انجام میشود. این واکسن دو سال میتواند پیشگیری نماید. در صورتیکه فردی مبتلا شود، پدر و مادر وی و نزدیکان ایشان نیز ضمن واکسیناسیون به مدت دو روز احتیاطا از دارویی بهنام ریفامپین بایستی استفاده نمایند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
