سقوط می‌کنی چون قهرمان شده‌ای!

همه چیز از درخواست سعیدلو، رئیس هیات مدیره باشگاه برای تشکیل جلسه آغاز شد. او فردای روز قهرمانی، مدیر عامل و کادر فنی را به دفترش فرا خواند و با پاسخ‌های غیر شفابخش به خبرنگارانی که به دنبال دلایل این نشست فوری بودند، تخم شایعات را در زمین پیروزی پاشید. شاید سعیدلو صرفا بر اساس یک عادت سیاسی سعی کرد اخبار داخلی باشگاه را نزد خود نگاه دارد، ولی همین نااشنایی با بستر ملتهب جامعه فوتبال ایران، خیلی زود این ذهنیت را شکل داد که شاید او بر اساس علایقش به محمدحسن انصاری‌فرد، می‌خواهد فرصتی را برای بازگشت وی فراهم کند. این تصور و گمانه زنی هر چند پس از قهرمانی پیروزی بعید به نظر می‌رسید، ولی بی نتیجه ماندن تلاش برای دریافت خبری از جلسه میان اعضای کادر مدیریت و مربیان، سرانجامی داشت همچون باز شدن در اخبار تازه از باشگاه پیروزی.

مهم‌ترین پرسش در مورد سرخ‌‌ها، بقا یا عدم بقای افشین قطبی است. فریادهای مداوم تماشاگرانی که او را با لقب امپراتور در پایان بازی خطاب می‌کردند، نشان می‌داد نه تنها از سوی همین جمعیت تمایلی برای خروج وی وجود ندارد که حتی مقاومتی نیز در این راه وجود خواهد داشت.

در پس قهرمانی پیروزی، بسیاری از برنامه‌های مدیریتی دستخوش تغییرات شد. امروز پس زدن کاشانی به عنوان موفق‌ترین مدیر 7 سال اخیر باشگاه پیروزی به هیچ عنوان ساده و در دسترس نیست. ریاست باشگاه باید فعلا دور تغییرات را در اتاق مدیر عامل خط بکشد و همین وضعیت در تقابل مدیر عامل با کادر فنی هم وجود دارد.

اما انگار ساز و کار مناسبی برای رسیدن به اهداف وجود دارد. افشین قطبی برای گذراندن تعطیلات، در همین روزها راهی ینگه دنیا خواهد شد و در این میان، فرصتی مناسب برای اعمال نفوذ دیگر مربیان پیروزی وجود خواهد داشت.

قهرمانی یپروزی، انگار فقط سطح کار را زیبا کرده و هیچ تغییر آنچنانی در اهداف مخفی مردان این باشگاه به وجود نیاورده است.

باید به انتظار نشست و دید آیا شالوده پیروزی در پس این رفتارهای پنهانی از هم می‌پاشد؟ تجربه نشان داده است تیم‌هایی که یک سال قهرمان لیگ برتر شده‌اند در پس همین اختلافات مدیریتی فصل بعد، سقوطی محسوس داشته‌اند. تراژدی این فصل قهرمان را چه کسی می‌نویسد؟!