جایی که هیچ کانالی دریافت نمی شود درد دل یک بیننده اهل گچساران

هر روز از طریق رسانه های عمومی اخبار راه اندازی ، افتتاح و زیرپوشش قرارگرفتن مناطق دورافتاده و نقاط صعب العبور در حاشیه مرزهای کشورمان را به وسیله ایستگاه های جدید تلویزیون می شنویم .

کد خبر: ۱۷۶۵۹

شهر گچساران (واقع در کوچکترین استان کوهستانی یعنی کهگیلویه و بویراحمد و بزرگترین شهر نفت خیز ایران ) متاسفانه پس از گذشت نزدیک به 24سال از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در زمینه دریافت برنامه های تلویزیونی مشکلات بسیار دارد که به صورت لاینحل باقی مانده است . امکانات تفریحی گچساران به حدی نیست که بتواند جوابگوی خواسته اصولی اهالی باشد و مردم بتوانند پس از فراغت از کار خسته کننده و طاقت فرسای روزانه و ایام تعطیل همراه خانواده ، اوقات بیکاری شان را پر کنند. گاهی اوقات هم که برای گردش به دره و تپه های بیابان های اطراف شهر پناه می برند، امکان دارد با دست وپایی شکسته به خانه بازگردند. پارک جدید شهر بازی هم جایگاه افراد معتاد، موتورسواران و اراذل و اوباش شده است که فقط برای خانواده ها ایجاد مزاحمت می کنند. درنتیجه شهروندان گچسارانی دلشان را به برنامه های مختلف شبکه های سراسری تلویزیون و شبکه استانی خوش کرده اند که آن هم هیچ وقت بدون اشکال و دردسر نبوده است و در فصول پاییز و زمستان با کوچکترین بارندگی و رعدوبرق برنامه های آن چند روزی و حتی هفته ها قطع می شود. اخیرا نیز اشکال سه بعدی روی صفحات تلویزیون ها همراه با صداهای ناهنجار گوشخراش و پارازیت های مختلف به نمایش درمی آید و برخی مواقع هم ، صدا هست و تصویر نیست و یا بالعکس . بعضی قسمتهای شهر مانند رادک ، پانصد دستگاه کوی کارکنان بویژه شهرک فرهنگیان ، روستا و بخشهایی مانند خیرآباد، آب چیرک ، آبریگون ، سرآب نیز، کمبل ، آب شیرین و غیره از دیدن بعضی شبکه ها محروم هستند و تنها به یک یا دو شبکه دلشان را خوش کردند، بارها از طریق نمابر، تلفن ، مطبوعات و غیره این مشکل را در میان گذاشتیم ، ولی حل نشده است . در هفته های اخیر هم سعی شد تغییراتی در سیستم دکل تقویتی (که روی یکی از تپه های غربی شهر قرار دارد) به وجود آید و چندین بار از طریق رسانه گروهی اعلام کردند ظرف یک هفته این مشکل را برطرف می کنند، اما متاسفانه خواستند ابرویش را درست کنند، چشمش را کور کردند و اهالی از تماشای برنامه های تلویزیونی محروم شدند. کسانی که تلویزیون رنگی و تقویت کننده داشتند، توانستند مشکلشان را از طریق استان فارس و خوزستان حل کنند و تلویزیون خود را زیرپوشش شبکه های این 2استان قرار دهند، ولی افراد مستضعف و کسانی که از نظر مالی در مضیقه هستند و تلویزیون سیاه و سفید دارند، دستشان به جایی بند نیست و از دریافت برنامه محروم مانده اند. با توضیحات فوق ، لازم است هر چه زودتر طلسم چندین ساله شکسته شود و مسوولان دلسوز و خدمتگزار که هدفی جز خدمت به افراد محروم مملکت ندارند، به خواسته قانونی اهالی گچساران بویژه طبقه جوان و رو به رشد توجه بیشتری کنند.