قانونی با اجرای سخت‌

رحم جایگزین‌

 گروهی از بانوان به صورت اولیه یا ثانویه رحم ندارند؛ مثلا برخی بانوان به صورت مادرزادی رحم ندارند و گروهی نیز به علت وجود تومورهای مختلف از جمله فیبروم یا سرطان رحم خود را از دست داده‌اند.

علاوه بر این افراد، برخی بانوان با وجود داشتن قدرت باروری و داشتن تخمک، به علت بیماری جسمانی شدید از قبیل بیماری‌های قلبی، دیابت یا ام اس از بارداری منع می‌شوند. گروهی دیگر نیز وجود دارند که دچار سقط‌های مکرر بوده‌اند یا به دنبال درمان‌های متعدد نازایی دیگر توانایی حمل جنین را ندارند. این افراد می‌توانند از طریق رحم جایگزین صاحب فرزند شوند. در این روش از خانم دیگری که از سلامتی حمل جنین برخوردار است و موقعیت سیکل حاملگی در او با زوجه‌ای که مشکل رحمی دارد هماهنگ است، برای حمل جنین و گذراندن دوران بارداری استفاده می‌شود.

در این روش، سلول‌های جنسی یعنی تخمک از زوجه و اسپرم از همسر او گرفته می‌شود و در آزمایشگاه جنین‌شناسی از تلقیح آنها جنینی به دست می‌آید، سپس جنین تهیه شده به رحم مادر جایگزین منتقل می‌شود. به این شرط که وقتی مدت بارداری تمام شد، مادر جایگزین نوزاد را به صاحبان اصلی نطفه یعنی به والدین کودک برگرداند.

نکته‌ای که در این زمینه وجود دارد این است که چون ارتباط عاطفی بین مادر (اجاره دهنده رحم) و جنین به وجود می‌آید امکان دارد مشکلاتی را در آینده ایجاد کند و لذا ضروری است به افرادی که تمایل به استفاده از این روش دارند، آموزش‌های لازم و کافی داده شود تا از بروز مشکلات بعدی جلوگیری شود.

  از جنبه پزشکی امکانات و  شرایط لازم برای کاربرد روش رحم جایگزین در کشور وجود دارد  نظر علمای دینی نیز در این خصوص مثبت است اما در بعد حقوقی قضیه جای تامل بیشتری است.

نامشخص بودن اموری همچون ارث، محرمیت، حضانت، نسبت و نفقه در روش رحم جایگزین از مشکلات موجود در کاربرد این روش است که نیاز به تصویب قوانین جدید دارد.طبیعی است نظام حقوقی کشور باید نسبت به قانونمند و نظام‌مند شدن این پدیده اقدام نماید تا در صورت بروز مشکلات احتمالی پاسخ صریح حقوقی وجود داشته باشد.

دلا‌رام شجاعی باغینی‌