قیام سپاهیان هندی علیه بریتانیا

ماجرای گلوله ها» چاشنی انفجار این بشکه باروت بود.در سال 1856 میلادی بریتانیایی ها گلوله هایی را برای استفاده در اختیار سپاهیان هندی قرار دادند که با چربی گاو یا پیه خوک چرب شده بودند.
سربازان مسلمان و هندو از استفاده از این گلوله ها خودداری کردند.

در سال 1857 میلادی ، 85 نفر از سپاهیان پادگان مروت به اتهام خودداری از استفاده این گلوله ها توسط بریتانیایی ها به 10 سال زندان محکوم شدند.

در آن زمان سپاهیان هندی بخش اعظم نیروی نظامی کمپانی هند شرقی که شامل 238 هزار نفر از جمله 38 هزاربریتانیایی بود را تشکیل می دادند.

در روز 10 مه سال 1857 میلادی 3 تیپ سپاهیان پادگان شهر مروت دست به قیام زده و پس از آزاد کردن همکارانشان ، نظامیان اروپایی را قتل عام کردند.

آنها اهالی شهر را به جنبش درآورده و به سوی دهلی حرکت می کنند و این شهر را تصرف می کنند.
بریتانیایی ها با بسیج نیروهای خود واحدهای نظامی سیک شهر دهلی را در 10 ژوئن سال 1857 محاصره و در روز 20 سپتامبر همان سال تصرف می کنند.

بریتانیایی ها تمام سپاهیان و مردمی که به آنها پیوسته بودند را قتل عام می کنند اما قیام سپاهیان هندی 2 سال و تا سال 1859 میلادی در هند ادامه می یابد.

به این ترتیب ، در روز 10 مه سال 1857 میلادی واحدهای سپاهیان هندی پادگان مروت که از ظلم و جور بریتانیایی ها و کمپانی هند شرقی بریتانیا به تنگ آمده بودند ، دست به شورش می زنند.
این قیام تا سال 1859 میلادی به طول می انجامد و بزرگترین بحران را برای استعمار بریتانیا در هندوستان موجب می شود.

بریتانیا برای در هم شکستن این شورش نیروهای خود که از جنگ کریمه فارغ شده بودند را به هندوستان اعزام می کنند.

پس از شکست قیام سپاهیان ، بریتانیا برای بقای استعمارش بر هندوستان کمپانی هند شرقی را منحل می کند و حکومت بر هندوستان را تحت نظر پادشاهی بریتانیا قرار می دهد و یک نایب السلطنه برای اداره هندوستان تعیین می شود.

بهرام افتخاری