حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
نویسنده: رابرت السن* - مترجم: آرزو دیلمقانی
امریکا در عراق پس از پترائوس و کراکر
توضیحات ژنرال دیوید پترائوس فرمانده نیروهای امریکایی در عراق و رایان کراکر، سفیر امریکا در عراق خطاب به اعضای کمیته مشترک نیروهای مسلح کنگره در تاریخ 10- 8 آوریل سال جاری میلادی نشان داد که امریکا قصد ندارد تا 10 سال آینده عراق را ترک کند.
از آنجا که اکنون بیش از 5 سال از حضور نیروهای امریکایی در عراق میگذرد جا دارد این سوال بار دیگر مطرح شود: اهداف ژئوپلیتیکی که امریکا امیدوار است در مقابل جنگ در عراق به دست آورد، چیست؟
دیگری محدود و مرعوب کردن چین و هند و سایر کشورهایی است که برای تامین انرژی به منابع انرژی در منطقه خاورمیانه وابسته هستند. سوم محدود کردن و درتنگنا قرار دادن هر چه بیشتر حضور روسیه در مناطق قفقاز و آسیای مرکزی و جلوگیری از حضور پررنگ این کشور در بازارهای گاز اروپا است. چهارم خصوصی کردن بخش نفت و گاز عراق و سایر بخشهای اقتصادی این کشور برای دستیابی راحتتر شرکتهای امریکایی و اروپایی به اقتصاد این کشور است.
امریکا برای به دست آوردن آنچه که در بالا به آن اشاره شد پنجمین هدف خود را استقرار دولتی وابسته و همکار با امریکا در بغداد قرار داده است تا امریکا بتواند اهداف خود را با راحتی بیشتری تحقق بخشد.
توضیحات پترائوس و کراکر در کنگره نشان داد که امریکا همچنان به دنبال این اهداف خود در عراق است. حقایقی که امروز در عراق شاهد آن هستیم نیز نشان دهنده این واقعیت است. امریکا همچنان به توسعه 70 پایگاه خود در عراق ادامه میدهد. 14 پایگاه امریکا جایگاه هواپیماهای این کشور است و چهار پایگاه امریکایی به وسعت 20 مایل مربع یک میلیارد دلار ارزش دارد.
یکی از این پایگاهها به نام بلدی در نزدیکی بغداد قرار دارد و حراست از پایتخت رو به زوال عراق را برعهده دارد. یکی دیگر از این پایگاهها در نزدیکی بصره است که وظیفه نگهبانی از مناطق نفتی و گازی عراق را برعهده دارد. دو پایگاه دیگر در انبار غربی مستقر هستند، منطقهای که انتظار میرود به زودی منابع بزرگ نفتی و گازی آن کشف شود.
پترائوس و کراکر اعلام کردهاند با خروج نیروهای امریکایی و سایر نیروهای حاضر در عراق مخالف هستند. این بدان معنا است که نیروهای امریکایی - که اکنون تعداد آنها به 175 هزار تن رسیده است - همچنان برای مدتی در عراق باقی خواهند ماند.
این در حالی است که تعداد سربازان همپیمانان امریکا در عراق 10 هزار نفر است. همچنین 20 هزار سرباز برای حفاظت از خطوط لوله گاز و نفت در عراق حضور دارند که امنیت منطقه را نیز تامین میکنند. این را نیز باید در نظر داشت که 20 هزار سرباز در کویت و بین 7 تا 10 هزار سرباز در قطر هستند. تعداد زیادی از نیروهای امریکایی نیز در کشورهای حاشیه خلیج فارس از جمله، عمان و یمن مستقر هستند. به طور کلی حتی اگر تعدادی از این سربازها نیز عقب نشینی کنند همچنان جایگزینی برای آنها وجود دارد.
پترائوس و کراکر همچنین از وجود 2 هزار تانک، هزاران خودروی نظامی، 45 هزار کامیون جنگی و 7 هزار هواپیما در عراق خبر دادند. حتی اگر سیاستهای امریکا مبنی بر عقبنشینی در اوایل سال 2009 آغاز شود، حداقل دو سال زمان لازم است تا تمام نیروهای بیگانه بتوانند از عراق خارج شوند.
با روندی کندتر این عقبنشینی به چهار سال زمان نیاز دارد یعنی 5 سال آینده که دوره ریاست جمهوری مستاجر بعدی کاخ سفید نیز به پایان رسیده است. این درحالی است که سناتور مککین، کاندیدای حزب جمهوریخواه امریکا از ادامه حضور نیروهای امریکایی در عراق حمایت کرده است و هیلاری کلینتون و باراک اوباما، 2 کاندیدای حزب دموکرات امریکا اعلام کردهاند از عراق عقب نشینی خواهند کرد اما اعلام نکردهاند که این عقب نشینی به معنی خروج کامل نیروهای امریکایی از عراق است.
اگر پترائوس در منصب خود باقی بماند یا شخصی با همین عقاید جایگزین وی شود عقبنشینی نیروهای امریکایی از عراق در چهار سال آینده امکان پذیر نخواهد بود. آنچه اکنون مردم امریکا باید در مورد آن تصمیم بگیرند این است که آیا از حضور نیروهای امریکایی در عراق و ادامه جنگ حمایت خواهند کرد یا نه؟
هرچند عدم حمایت آنها ممکن است اهداف امریکا در عراق را نیمه کاره بگذارد ولی اکنون زمان آن رسیده است که امریکاییها بین جنگ در عراق و کاهش خدمات درمانی، کاهش بودجه بازنشستگی، افزایش هزینه تحصیل فرزندان، افزایش قیمت بنزین و بالاتر از همه اینها افزایش قیمت مواد خوراکی دست به انتخاب بزنند. تمام اینها هزینههایی است که مردم امریکا باید در قبال کاهش نرخ دلار در بازارهای جهانی پرداخت کنند.
* رابرت السن استاد دانشگاه کنتاکی امریکا است که سیاستهای خاورمیانه را در این دانشگاه تدریس میکند.
گفت و گو
