مرالها دوست دارند در زمینهای مرطوب بغلطند. این عمل آنها را خنک نگه میدارد. در بیشتر اوقات سال نرها و مادهها به صورت مجزا به سر میبرند. مادهها گلههای بزرگی تشکیل میدهند و نرها به تنهایی یا در گروههای کوچکی میمانند. جفتگیری در پاییز انجام میشود.
در این هنگام صدای نرها شنیده میشود و جدال فراوانی بین رقبا صورت میگیرد. نرها به دور گلههای ماده میچرخند و در برابر نرهای دیگر از آنان دفاع میکنند. این سیستم گروهی (وجود یک نر در کنار تعدادی ماده) تا زمستان که گله از هم جدا میشود ادامه دارد. بارداری تا 8 ماه طول میکشد و بعد یک نوزاد سفید به دنیا میآید. نوزاد تا 6 ماه شیر میخورد. بچهها در3 سالگی بالغ میشوند، اما به علت رقابت با نرهای بزرگتر جفتگیری بعدها صورت میگیرد.
زیستگاه اصلی این گوزن مناطق جنگلی است. در ایران نیز مرال در مناطق جنگلی خزر به دور از انسانها و اغلب در پناهگاهها و مناطق حفاظت شده زندگی میکند. مرالها سراسر روز را در میان گیاهان انبوه پنهان میشوند و تا غروب برای تغذیه، خارج نمیشوند. آنها از علفها و سرشاخههای درختان تغذیه میکنند، در زمستان هم از پوست درختان استفاده میکنند.
تخریب و از بین رفتن جنگلها، شکار بیرویه و غیرقانونی، حتی شکار مادههای آبستن و بچههای کوچک مرالها، آن هم در مناطق حفاظت شده، تهدیدهای جدی برای مرالها در ایران محسوب میشوند.
منصوره نظری