از روز 19 تا 22 بهمن سنگر درست میکردیم. روز 19 بهمن روزی که نیروی هوایی به انقلاب پیوست در خیابان تهراننو (دماوند) سنگر میساختیم. زمانی که روز 22 بهمن پیروزی انقلاب اسلامی را اعلام کردند، در شادی مردم شریک شدیم.
پیشبینی میکردید که انقلاب پیروز شود؟
در آن روزها چیزی به اسم ترس وجود نداشت و کسی ناامید نبود. بعد از رفتن شاه قضیه کاملا مشخص شده بود که انقلاب پیروز شده است. حتی از روی کار آمدن بختیار معلوم و مشخص بود که این رژیم رژیمی نیست که دوام بیاورد.
آن روزها چه کار میکردید؟
درگیر برپایی نمایشگاهی از نقاشیهای دانشجویان نقاشی بودیم. این نمایشگاه روز 22 بهمن افتتاح شد. روز قبل از آن تمام تابلوهای نقاشی را به زیرزمین حسینیه ارشاد منتقل کرده بودیم که برای اولین بار نمایشگاه نقاشی در حسینیه ارشاد برگزار شد. پیش از این در حسینیه ارشاد نمایشنامههای مذهبی و تئاترهایی با این مضامین برگزار میشد. در اصل روز 19 بهمن در خیابان بودیم و روز 20 و 21 بهمن نمایشگاه را میچیدیم.
در این نمایشگاه چند نفر همکاری داشتند؟
حدود 30 تا 40 نفر از دانشجویان نقاشی دانشگاه تهران بودیم. بعد از این که نمایشگاه را روز 22 بهمن افتتاح کردیم. روز 23 بهمن نیز اولین نمایشگاه کتاب بعد از انقلاب در حیاط حسینیه ارشاد توسط آزیتا حاجیان و محمدرضا شریفینیا برپا شد. آن زمان این 2 هنرمند جوان بودند.
الان با آمدن ایام دهه فجر به یاد چه میافتید؟
تسلیم شدن ارتش و این که دو مساله در این اتفاق مهم دخیل بود. نور خدایی که هیچ کس دنبال منافع خودش نبود و همه به یک هدف فکر میکردند و بعد حضور مردم بود و این حضور یکپارچه زن و بچه و چادری و بیحجاب و هنرمند، اداری و دانشگاهی و کاسب جنبه مردمی بودن این انقلاب را نشان میدهد. به طوری که جریان مقابل نتوانست مقاومت کند. البته شخصیت امام خمینی (ره) و اسلام مردم را یکپارچه کرد. همه انتظار پیروزی انقلاب را میکشیدند و به یک آرمان بزرگ فکر میکردند و میخواستند تمام ارزشهایی را که شنیده بودند پیاده شود.