۱. فشار اقتصادی مستمر: تداوم و تشدید تحریمهای نفتی، بانکی و مالی، در کنار اعمال محدودیتهای دریایی در تنگه هرمز با هدف کاهش درآمدهای ارزی ایران. رویکرد فعلی بر «صبر راهبردی» تاکید دارد تا بدون نیاز به اقدامات نظامی مستقیم، اثرگذاری تحریمها را به صورت تدریجی افزایش دهد.
۲. احتیاط در تقابل نظامی: با وجود حضور نظامی برای بازدارندگی، تمایلی به آغاز تنشهای نظامی جدید مشاهده نمیشود. گزارشها حاکی است مدیریت فعلی، ضمن حفظ آمادگی، از ورود به یک درگیری گسترده خودداری میکند.
۳. گذار از مدل توافقمحور: رویکرد کنونی به سمت «پایان بحران بدون توافق رسمی» متمایل است؛ به طوری که تمرکز بر استفاده از اهرمهای موجود (مانند داراییهای مسدود شده) است تا بازگشت به میز مذاکرات گسترده. با این حال، این استراتژی با چالشهای جدی روبهروست. پایداری و آمادگی ایران برای مدیریت بحرانهای طولانیمدت و فرامنطقهای، محاسبات واشنگتن را با دشواری مواجه کرده است. علاوه بر این، موضع صریح مقامات ایرانی و تغییر در فضای سیاسی داخلی آمریکا، مانور قدرت تجمعات مردمی، فضای حرکت ترامپ را محدود کرده است.
در واقع، آمریکا در موقعیتی دشوار قرار گرفته است؛ از یک سو تهدید به استفاده از سلاحهای تاکتیکی که میتواند منجر به ناآرامیهای گسترده در منطقه و بیثباتی کشورهای عربی شود و از سوی دیگر، خطر شکست در یک جنگ کوتاه که منجر به تحقیر سیاسی و از دست رفتن اعتبار بینالمللی ایالات متحده گردد. در نهایت، ترامپ میان فشار دیپلماتیک/اقتصادی و خطر ورود به گرداب درگیریهای بیسرانجام، در حال تقلا برای حفظ وجهه سیاسی خود است.
اولین واکنشها به تازهترین انیمیشن دیزنی:
مدیرعامل شرکت توفیق دارو در گفتوگو با جامجم آنلاین:
معصومه سپهری، نویسنده کتاب «مرد ابدی»:
علی کفاشیان در گفتوگوی اختصاصی با روزنامه «جامجم»: