جام جم آنلاین – بهتاش فریبا پیشکسوت استقلال حسابی به صالح حردانی توپیده است. او میگوید حردانی با این حجم از عصبانی بودن نمیتواند فوتبال بازی کند و به استقلال ضربه میزند.
واقعیت همین است. صالح حردانی در هفتههای اخیر با رفتارهای عصبی در زمین مسابقه بیشتر از گذشته به چشم آمده است. مدافع استقلال که تواناییهای فنی و قدرت نفوذ از جناح راست را دارد در دیدار برابر شباب الاهلی امارات هم نتوانست نمایش مطلوبی ارائه کند. دریافت کارت زرد در دقیقه ۴۱ این مسابقه نیز بخشی از شبی بود که برای آبیپوشان با شکست ۲ بر صفر به پایان رسید.
حردانی یکی از بازیکنانی است که استقلال برای دفاع و حمله روی تواناییهایش حساب میکند. با این حال اگر هیجان و عصبانیت بر بازی او غلبه کند، بخشی از ظرفیت فنیاش از دست میرود. سه پیامد مهم این رفتار را میتوان اینطور بررسی کرد:
۱- عصبانیت تمرکز حردانی را کاهش میدهد
بازیکن کناری باید در هر لحظه موقعیت همتیمیها و مهاجمان حریف را زیر نظر داشته باشد. یک لحظه غفلت در پوشش دفاعی یا انتخاب زمان نامناسب برای پرس میتواند به حریف فرصت حمله بدهد. وقتی ذهن بازیکن درگیر اعتراض یا برخورد با حریف باشد، تصمیمگیری سریع و دقیق دشوارتر میشود. حردانی برای بازگشت به بهترین سطح خود باید تمرکز را بر جریان بازی حفظ کند.
۲- اشتباهات فردی افزایش پیدا میکند
عصبانیت میتواند بازیکن را به سمت تکلهای عجولانه، خطاهای غیرضروری و تصمیمهای پرریسک سوق دهد. کارت زرد حردانی مقابل شباب الاهلی در دقیقه ۴۱ هشداری بود که نباید نادیده گرفته شود. بازیکنی که در خط دفاع بازی میکند، باید بداند هر خطای غیرضروری ممکن است تیمش را در موقعیت دشوار قرار دهد.
۳- تکنیک حردانی زیر سایه عصبانیت قرار میگیرد
حردانی توانایی پیشروی با توپ، ارسال از جناح راست و همراهی با حملات استقلال را دارد. اما برای استفاده از این قابلیتها به آرامش و تصمیمگیری درست نیاز دارد. بازیکن عصبی ممکن است بهجای انتخاب پاس مناسب یا ارسال دقیق، عجله کند و کیفیت حرکت خود را پایین بیاورد.
استقلال در ادامه فصل به حردانی آماده و متمرکز نیاز دارد. او میتواند با کنترل هیجان و دوری از درگیریهای بیثمر دوباره به یکی از مهرههای اثرگذار تیم تبدیل شود. عصبانیت شاید لحظهای انرژی ایجاد کند، اما در فوتبال حرفهای این کیفیت تصمیمهاست که تفاوت را رقم میزند.