ایمپلنت ها، مانند دندان های طبیعی

بیماری های دهان و دندان مانند پوسیدگی، بیماری های لثه و استخوان و همچنین سایش های وسیع در سطح دندان ها از مهمترین عوامل از دست دادن دندان ها و ساختار نگهدارنده آنها به شمار می آیند

کد خبر: ۱۵۷۰۸۸

همچنین ضربات وارد شده به دندان ها در نتیجه تصادفات رانندگی و درمان های نادرست در دندانپزشکی نیز در بسیاری از موارد سبب از دست دادن دندان ها می شوند. همه ما می دانیم که از دست دادن دندان ها تاثیر قابل توجهی بر وضعیت ظاهری چهره افراد و مهمتر از آن بر روحیه و اعتماد به نفس آنها دارد و اگر خود چنین تجربه ای نداشته ایم حتما با چنین اشخاصی مواجه شده ایم؛ اما با ورود ایمپلنت های دندانی به دنیای دندانپزشکی، دیگر کسی مجبور نخواهد بود به دلیل از دست دادن دندان هایش شیوه تکلم، غذاخوردن، خندیدن و بالاخره زندگی خود را تغییر دهد.
ایمپلنت های دندانی این فرصت را برای همه فراهم کرده است تا از یک تا تمامی دندان های از دست رفته را به بهترین شکل ممکن جایگزین کنند. زمانی که دندانی کشیده می شود، بیمار نه تنها دندان خود را از دست می دهد، بلکه استخوان نگهدارنده دندان و استخوان فک و لثه پوشاننده آن نیز با گذشت زمان تحلیل خواهد رفت. علت تحلیل استخوان این است که سلول های استخوانی برای زنده ماندن باید تحت فشار موضعی قرار گیرند. با کشیده شدن دندان، تحریک استخوان نیز متوقف خواهد شد، اگرچه ممکن است این مساله در کوتاه مدت اهمیتی نداشته باشد، اما در دراز مدت تحلیل استخوان هنگام لبخند کاملا مشهود خواهد بود. علاوه بر این، زمانی که بیمار دارای دست دندان شود، وجود استخوان های نگهدارنده دندان برای ثبات دست دندان بسیار اهمیت خواهد داشت. اگر فضای بی دندانی پر نشود، حرکت طبیعی دندان ها سعی می کند فضای ایجاد شده را پر کند؛ بنابراین دندان های مجاور کج شده و دندان های مقابل نیز به طور عمودی حرکت کرده تا فضای بی دندان را پر کنند. در نتیجه دندان های مجاور و مقابل منحرف می شوند و زیبایی خود را از دست می دهند؛ همچنین دیده شده است که سطوح دندان های مجاور فضای بی دندانی بسرعت پوسیده می شوند و در نتیجه خالی نگاه داشتن این فضا صحیح نخواهد بود.

روش های درمان دندان از دست رفته

به گفته دکتر امین یمنی، متخصص جراحی دهان، فک و صورت و عضو کمیته لیزر دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی، با توجه به تعداد و موقعیت دندان های از دست رفته، از روش های مختلفی برای جایگزینی دندان یا دندان ها استفاده می شود. در روش استفاده از بریج های دندانی (پل های دندانی) دو طرف ناحیه بی دندانی تراشیده می شوند تا پس از مراحل قالب گیری و ساخت پروتز همانند پایه های پلی برای جایگزینی دندان های از دست رفته عمل کنند. این نوع درمان، از درمان های ثابت و دائمی با طول عمر مشخص است. خطراتی مانند پوسیدگی در لبه های روکش ها یا ایجاد بیماری هایی در لثه نیز سلامت دندان هایی که پایه پل های دندانی هستند را در معرض خطر قرار می دهد؛ همچنین بار دندان های از دست رفته نیز روی دندان های پایه منتقل خواهد شد. با توجه به این که عمر متوسط بریج های دندانی در ایده آل ترین شرایط 7 تا 10 سال برآورد شده است، بیمار پس از گذشت این مدت ملزم به تعویض آنها خواهد بود که منجر به تخریب بیشتر دندان های پایه و در نتیجه از دست دادن آنها خواهد شد. اگر چه هزینه این روش درمانی نسبت به دیگر روش ها کمی بیشتر است، اما در کشور ما این روش متداول ترین روش درمانی برای درمان دندان از دست رفته است. پروتزهای متحرک از نوعی پلاستیک ساخته شده و به وسیله قلاب هایی به دور دهان نگاه داشته می شوند.

آخر خط!

در حالی که سن از دست دادن دندان در کشورهای پیشرفته بالای 70 سال است، در کشور ما به دلیل بی توجهی به بهداشت دهان و دندان بیش از 90 درصد مردم در سنین بالای 30 دست کم یک دندان خود را از دست می دهند. بیش از 30درصد از افراد بالای 40 سال نیز دچار بی دندانی کامل در یک فک یا هر دو فک هستند. هزینه رعایت بهداشت دهان، تنها 5 درصد هزینه درمان است؛ اما ناآگاهی افراد نسبت به اهمیت بهداشت دهان و دندان موجب می شود آنها به جای استقبال از روش های درمانی نگهدارنده، به دنبال کشیدن دندان ها بروند، بنابراین ما ایرانی ها بسرعت مرزهای پیشگیری و درمان را پشت سر می گذاریم و به آخر خط یعنی جایگزینی دندان ها با ایمپلنت می رسیم.

قلاب های متصل به دندان ها و محل تماس پروتز به دندان ها، امکان گسترش پوسیدگی های وسیع ناشی از تجمع پلاک های میکروبی و مواد غذایی در اطراف خود و دندان های پایه را افزایش می دهند. استفاده از دست دندان کامل علی رغم هزینه پایین تر هیچ گاه انتظارات پزشک و بیمار را تامین نخواهد کرد. بی ثباتی دندان در حین جویدن غذا، بلع و تکلم همواره سبب آزار و اذیت بیمار می شود. باگذشت زمان ارتفاع استخوان به قدری تحلیل می رود که دست دندان نمی تواند در دهان ثابت بماند که خود، بی ثباتی دست دندان و تحلیل لثه و استخوان فک را تشدید می کند.

ایمپلنت چیست؛

به گفته دکتر مهرنوش مومنی، متخصص جراحی دهان، فک و صورت و استادیار دانشگاه تهران ایمپلنت های دندانی در حقیقت توسط یک ارتوپدسوئدی به دنیای دندانپزشکی عرضه شد.به عبارت دیگر، پروفسور برانمارک برای نخستین بار در تحقیقات خود نشان داد که ایمپلنت هایی که از جنس فلز تیتانیوم ساخته شده اند از قابلیت پیوند به استخوان های فک برخوردارند. این پدیده جوش خوردن به استخوان یا استیوانیتگریشن نام دارد. در این فرآیند پس از جاگذاری ایملپنت در استخوان فک، سلول های استخوان ساز به طرف آن مهاجرت می کنند و با استخوان سازی در سطح بدنه ایمپلنت سبب جوش خوردن استخوان فک به ایمپلنت می شوند. به همین دلیل درمان های مبتنی بر قراردادن ایمپلنت در استخوان فک برای جایگزینی دندان های از دست رفته، یکی از بهترین روش های درمانی محسوب می شود. به این ترتیب بدون این که به دندان های کناری صدمه ای وارد شود، فضای بی دندانی پر خواهد شد؛ همچنین با انتقال فشار موضعی به درون استخوان، از تحلیل استخوان نیز جلوگیری می شود. با توجه به استفاده از فناوری پیچیده در این روش، هزینه این درمان بیش از درمان های دیگر است؛ در حالی که در روش های درمانی دیگر تعویض های مکرر و درمان های تکمیلی در بیشتر موارد هزینه ای بیش از ایمپلنت های دندانی را به بیمار تحمیل خواهد کرد. به گفته دکتر سینا نواب، متخصص پروتزهای دندانی، ایمپلنت های دندانی نوعی از درمان های دندانپزشکی محسوب می شوند که طی آن دندان یا دندان های از دست رفته بیمار به گونه ای جایگزین می شوند که از نظر ظاهری و کارآیی همانند دندان های طبیعی خواهند بود. ایمپلنت یک ریشه فلزی از جنس تیتانیوم است که در استخوان فک کاشته شده و سپس لثه روی آن را می پوشاند. در حقیقت ایمپلنت دندانی مانند یک ریشه مصنوعی طی مراحل خاص و دقیقی در استخوان فک قرار داده شده و سپس روی آن، دندان از دست رفته جایگزین خواهد شد. طول درمان در فک بالا 4 ماهه است و در صورت نیاز به انجام جراحی های بیشتر طول درمان به 6 ماه افزایش خواهد یافت. درمان های سریع نیز مستلزم وجود شرایطی خاص برای بیمار است و باید شرایط مناسب برای تسریع دوره درمان وجود داشته باشد.این روش درمانی حدود 15 سال است که به عنوان یکی از موثرترین روش درمان دندان های از دست رفته مورد توجه قرار گرفته است و آموزش آن در خارج از کشور از سال 1362آغاز شده است.
با توجه به آگاهی بیماران از چگونگی انجام این درمان و همچنین مزایای آن در مقایسه با دیگر روش های درمانی متداول، استفاده از این روش در 5سال اخیر نسبت به سال های گذشته با افزایش قابل توجهی همراه بوده است.
ایمپلنت های دندانی بدون اغراق، آینده دندانپزشکی محسوب می شوند و در سال های آینده هر چه بیشتر به وسیله دندانپزشکان در سراسر دنیا مورد استفاده قرار خواهند گرفت. میزان موفقیت درمان توسط ایمپلنت های دندانی با سرعت غیرقابل تصوری طی چند سال گذشته افزایش یافته است که آن را به درمانی تقریبا مادام العمر تبدیل کرده است.
بسیاری از بیماران راحتی و اعتماد به نفس خود را پس از، از دست دادن دندان ها توسط این نوع درمان بازیافته اند.