بیماری طاعون یکی از مرگبارترین بیماریهای عفونی در تاریخ بشر است که در قرون گذشته جان میلیونها نفر را گرفت و تغییرات گستردهای در جوامع ایجاد کرد. با وجود پیشرفت پزشکی و دسترسی به آنتیبیوتیکها، موارد ابتلا به این بیماری همچنان در برخی نقاط جهان گزارش میشود. آیا این موارد نشانهای از بازگشت یک همهگیری جهانی هستند یا میتوان آنها را با مراقبتهای پزشکی کنترل کرد؟
تاریخچه طاعون با چندین همهگیری بزرگ گره خورده است. یکی از نخستین همهگیریهای ثبتشده، طاعون ژوستینین در قرن ششم میلادی بود که بخشهایی از امپراتوری بیزانس و مناطق اطراف مدیترانه را درگیر کرد. بااینحال، مشهورترین رویداد تاریخی مرتبط با این بیماری، طاعون سیاه در قرن چهاردهم میلادی است؛ همهگیریای که بخش بزرگی از جمعیت اروپا را از بین برد و آثار عمیقی بر اقتصاد، فرهنگ و ساختار اجتماعی آن دوران گذاشت.
در اواخر قرن نوزدهم، موج دیگری از طاعون در بخشهایی از آسیا آغاز شد و به مناطق دیگر جهان گسترش یافت. این دوره نقش مهمی در شناسایی عامل بیماری داشت. دانشمندان با بررسی موارد ابتلا دریافتند که باکتری Yersinia pestis عامل ایجاد کننده طاعون است.
امروزه بیماری طاعون برخلاف گذشته، در صورت تشخیص بهموقع و درمان مناسب، اغلب قابل درمان است. بااینحال، تاخیر در دریافت مراقبت پزشکی، بهویژه در نوع ریوی بیماری، میتواند خطر مرگ را افزایش دهد.

طاعون سیاه که در فاصله سالهای ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۳ میلادی بخشهای وسیعی از اروپا، آسیا و شمال آفریقا را درگیر کرد، یکی از مرگبارترین همهگیریهای ثبتشده در تاریخ است. برآوردها درباره تعداد قربانیان متفاوتاند، اما سازمان جهانی بهداشت از بیش از ۵۰ میلیون مرگ در اروپا در جریان این همهگیری تاریخی یاد میکند.
این فاجعه تنها به افزایش مرگومیر محدود نشد؛ کمبود نیروی کار، تغییر مناسبات اقتصادی، اختلال در تجارت و دگرگونیهای اجتماعی از پیامدهای گسترده آن بودند. البته باید توجه داشت که آمارهای تاریخی برآوردی هستند و به دلیل نبود ثبت دقیق جمعیت و مرگومیر، نمیتوان تعداد قربانیان را با قطعیت مشخص کرد.
طاعون یک بیماری عفونی باکتریایی است که عامل آن باکتری Yersinia pestis نام دارد. این باکتری معمولاً در میان جوندگان و سایر پستانداران کوچک و ککهای آلوده آنها گردش میکند. انسان ممکن است بر اثر گزش کک آلوده، تماس مستقیم با بافت حیوان آلوده یا استنشاق ذرات تنفسی فرد مبتلا به طاعون ریوی به بیماری دچار شود.
برخلاف تصور رایج، هر نوع طاعونی به یک اندازه از انسان به انسان منتقل نمیشود. انتقال تنفسی بیشتر به نوع ریوی مربوط است و معمولاً در اثر تماس نزدیک با فرد مبتلا رخ میدهد. بنابراین، شناسایی سریع موارد مشکوک و رعایت اقدامات بهداشتی نقش مهمی در جلوگیری از گسترش بیماری دارند.
علائم بسته به نوع بیماری متفاوت است، اما تب ناگهانی، لرز، ضعف و دردهای عضلانی از نشانههای رایج هستند. در طاعون خیارکی، غدد لنفاوی متورم و دردناک میشوند. نوع ریوی ممکن است با سرفه، درد قفسه سینه و مشکلات تنفسی همراه باشد و نوع خونی نیز میتواند به عوارض شدید منجر شود.
دوره کمون معمولاً یک تا هفت روز است، هرچند در نوع ریوی ممکن است علائم زودتر ظاهر شوند. در صورت بروز علائم مشکوک پس از تماس احتمالی با منبع آلودگی، مراجعه فوری به مراکز درمانی ضروری است.

درمان بیماری طاعون با آنتیبیوتیکها و مراقبتهای پزشکی انجام میشود. تشخیص زودهنگام اهمیت زیادی دارد، زیرا تأخیر در درمان میتواند خطر عوارض شدید و مرگ را افزایش دهد. پزشک با توجه به علائم، سابقه تماس و آزمایشهای تشخیصی، روش درمان مناسب را انتخاب میکند.
پیشگیری نیز بر کاهش تماس با ککها و حیوانات آلوده، خودداری از لمس لاشه حیوانات مشکوک و رعایت توصیههای بهداشتی در مناطق در معرض خطر استوار است. در صورت احتمال ابتلا، نباید درمان را به تعویق انداخت یا صرفاً به درمانهای خانگی تکیه کرد.
ایران نیز در گذشته با بیماریهای واگیردار مختلف، از جمله طاعون، روبهرو بوده است. وجود کانونهای طبیعی باکتری در برخی مناطق جهان نشان میدهد که این بیماری بهطور کامل از طبیعت حذف نشده است. بااینحال، وجود کانون طبیعی در یک منطقه لزوماً به معنای شیوع بیماری میان انسانها نیست.
در بررسی خبرهای جدید تا ۹ اکتبر ۲۰۲۶، گزارش معتبری از وقوع یک همهگیری تازه طاعون در ایران در دسترس نیست. این موضوع به معنای حذف کامل خطر نیست؛ برای اطلاع از وضعیت روز، باید اطلاعیههای وزارت بهداشت و گزارشهای رسمی سازمانهای سلامت را دنبال کرد.
مهمترین خبر روزهای اخیر درباره بیماری طاعون به مرگ یک کارمند ۲۸ ساله در مؤسسه تحقیقات طاعون در منطقه ایرکوتسک سیبری روسیه مربوط میشود. این اتفاق نگرانیهایی درباره احتمال ابتلا به طاعون ریوی و خطر انتقال بیماری ایجاد کرد؛ اما تا زمان نگارش این مطلب، علت مرگ او بهطور قطعی مشخص نشده است. مقامهای روسیه بیماری او را ذاتالریه با علت نامشخص اعلام کردهاند و ابتلا به طاعون را تأیید نکردهاند.
بر اساس گزارش رویترز در ۹ اکتبر، مقامهای روسیه اعلام کردهاند که آزمایشهای انجامشده روی نزدیک به پنج هزار نمونه، موردی از طاعون را در میان افراد مرتبط با این بیمار نشان نداده است. بیشتر افرادی که بهصورت احتیاطی تحت قرنطینه قرار گرفته بودند نیز آزاد شدهاند و مقامهای این کشور از نبود خطر همهگیری گسترده خبر دادهاند. در عین حال، سازمان جهانی بهداشت خواستار دریافت اطلاعات بیشتر درباره این اتفاق شده است.
مرکز اروپایی پیشگیری و کنترل بیماریها نیز در ۶ اکتبر اعلام کرد که شواهدی از انتقال پایدار بیماری میان انسانها یا ابتلای ثانویه در این رویداد گزارش نشده است.
در سطح جهانی، تازهترین گزارش سازمان جهانی بهداشت که در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شد، نشان میدهد که از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵، در مجموع ۳۸۴۷ مورد مشکوک و ۴۲۳ مرگ ناشی از طاعون گزارش شده است. بیشترین موارد در جمهوری دموکراتیک کنگو و ماداگاسکار ثبت شدهاند. این آمار نشان میدهد که بیماری همچنان وجود دارد، اما بهخودیخود نشانه وقوع یک همهگیری جهانی جدید نیست.

در حال حاضر، شواهد معتبری از آغاز یک همهگیری جهانی جدید طاعون وجود ندارد. گزارشهای اخیر روسیه نیز تا ۹ اکتبر ۲۰۲۶، ابتلای قطعی به طاعون را در پرونده مورد توجه رسانهها تأیید نکردهاند. بااینحال، چون این بیماری هنوز در برخی مناطق جهان وجود دارد، نظارت بهداشتی و تشخیص سریع موارد احتمالی ضروری است.
تفاوت مهم امروز با قرن چهاردهم، شناخت عامل بیماری، دسترسی به آزمایشهای تشخیصی و وجود آنتیبیوتیکهاست. بنابراین، بازگشت موارد پراکنده بیماری را نباید بدون شواهد کافی با بازگشت طاعون سیاه یا آغاز یک فاجعه جهانی یکسان دانست.
بله. این بیماری در برخی مناطق جهان، بهویژه بخشهایی از آفریقا، همچنان گزارش میشود؛ اما با تشخیص زودهنگام و درمان مناسب میتوان آن را کنترل کرد.
بله. آنتیبیوتیکها میتوانند بیماری را درمان کنند، به شرط آنکه تشخیص و درمان بهموقع انجام شود.
راههای اصلی انتقال شامل گزش کک آلوده، تماس با بافت حیوان آلوده و استنشاق ذرات تنفسی فرد مبتلا به نوع ریوی است.
خیر. تا ۹ اکتبر ۲۰۲۶، ابتلای قطعی فرد درگذشته به طاعون تأیید نشده و شواهدی از گسترش گسترده بیماری در این رویداد گزارش نشده است.
تاریخچه طاعون نشان میدهد که این بیماری در گذشته چه خسارتهای بزرگی به جوامع انسانی وارد کرده است؛ اما شرایط پزشکی امروز با دوران طاعون سیاه تفاوت اساسی دارد. با وجود گزارش موارد جدید در برخی کشورها و نگرانیهای اخیر درباره روسیه، تاکنون شواهدی از آغاز یک همهگیری جهانی تازه وجود ندارد.
برای آگاهی از وضعیت بیماری، بهتر است به گزارشهای رسمی سازمان جهانی بهداشت و نهادهای بهداشتی معتبر توجه کنیم و از انتشار شایعات تایید نشده بپرهیزیم. اگر درباره تاریخچه طاعون، علائم یا اخبار جدید آن اطلاعاتی دارید، دیدگاه خود را در بخش نظرات با دیگر خوانندگان به اشتراک بگذارید.
بازگشت باشکوه اسطوره طنز