با این حال، یکی از مهمترین مشکلات گردشگری سلامت در ایران، مسأله واسطهگری است. متاسفانه برخی واسطهها که در نقش مترجم یا تسهیلکننده ورود بیماران از کشورهای مختلف فعالیت میکنند، مبالغ بسیار هنگفتی را بر مبنای دلار از بیماران دریافت میکنند، در حالی که بخش بسیار ناچیزی از این مبالغ به مراکز درمانی پرداخت میشود و بخش عمده آن در اختیار واسطهها قرار میگیرد.
اگر در حوزه گردشگری سلامت، وزارت میراث فرهنگی، وزارت بهداشت یا هر نهاد متولی دیگری بتواند سازوکاری برای ساماندهی و کاهش این واسطهگریها ایجاد کند، بدون تردید بیماران بیشتری برای دریافت خدمات درمانی به کشورمان خواهند آمد. این روند منجر به این میشود که گاهی بیماران برای درمان به کشورهایی مراجعه میکنند که حتی از نظر برخورداری متخصصان و ظرفیتهای تخصصی، در سطح مورد انتظار نیستند. اگر بتوانیم نقش واسطهها را کاهش دهیم و مراکز درمانی مختلف بتوانند به شکل مستقیم با بیماران خارجی در ارتباط باشند و این ارتباط نیز در چارچوب یک سازوکار رسمی و تحت دسترسی و نظارت کشور شکل بگیرد، بیماران میتوانند از هزینه واقعی خدمات درمانی آگاه شوند. در چنین شرایطی، شفافیت در قیمتگذاری افزایش پیدا میکند و بیمار نیز با اطمینان بیشتری برای انتخاب ایران بهعنوان مقصد درمانی تصمیم خواهد گرفت. البته برای استفاده از این ظرفیت، لازم است پروتکلها و سازوکارهای سیاسی و اجرایی مناسبی در حوزه درمان و پذیرش بیماران خارجی تدوین شود.
درباره اینکه چه ویژگیهایی در پزشکان ایرانی در رشتههای مختلف موجب انتخاب ایران از سوی گردشگران سلامت میشود نیز باید گفت پزشکان ایرانی از نظر حرفهای بودن و مهارت، ظرفیت بسیار بالایی دارند. به جرات میتوان گفت در بسیاری از حوزهها از پزشکان ترکیه و کشورهای حوزه خلیجفارس توانمندتر هستند. حتی میتوان آنها را در زمره پزشکان برجسته آسیا و خاورمیانه دانست؛ چراکه تعداد بالای نمونههای درمانی و تجربهای که پزشکان ما در طول سالهای فعالیت خود به دست آوردهاند، یکی از مزیتهای مهم آنها محسوب میشود. از سوی دیگر، قیمت خدمات درمانی در ایران نیز در مقایسه با کشورهای حوزه خلیجفارس و حتی کشورهای همسایهای مانند ترکیه که در زمینه گردشگری سلامت عملکرد بسیار خوبی داشتهاند، پایینتر است.
