این علائم آلزایمر را هرگز نادیده نگیرید

جام جم آنلاین – daily mail نوشت: آلزایمر یکی از شایع‌ترین بیماری‌های تحلیل‌برنده مغز است که اغلب به آرامی و با نشانه‌هایی آغاز می‌شود که بسیاری از افراد آنها را به افزایش سن یا مشغله‌های روزمره نسبت می‌دهند. با این حال متخصصان تأکید می‌کنند که توجه به علائم اولیه می‌تواند نقش مهمی در تشخیص زودهنگام و کنترل روند پیشرفت بیماری داشته باشد.
یکی از نخستین نشانه‌های آلزایمر فراموش کردن گفت‌و‌گو‌ها یا رویداد‌های اخیر است. فرد ممکن است صحبتی را که تنها چند ساعت قبل انجام داده به خاطر نیاورد یا قرار‌های تازه را فراموش کند، در حالی که خاطرات سال‌های دور همچنان در ذهن او باقی مانده است.
گم کردن مکرر وسایل شخصی نیز از دیگر علائم رایج این بیماری به شمار می‌رود. افراد مبتلا ممکن است اشیای روزمره مانند کلید، تلفن همراه یا کیف پول را در مکان‌های غیرمعمول قرار دهند و سپس نتوانند آنها را پیدا کنند.
از سوی دیگر بسیاری از بیماران در پیدا کردن واژه مناسب هنگام صحبت کردن دچار مشکل می‌شوند. این افراد ممکن است در میانه یک جمله مکث کنند یا برای بیان نام یک شیء یا مفهوم ساده با دشواری روبه‌رو شوند.
فراموش کردن نام مکان‌ها و اشیا نیز از دیگر نشانه‌های هشداردهنده است. برای مثال فرد ممکن است نام خیابانی که بار‌ها از آن عبور کرده یا وسیله‌ای که هر روز از آن استفاده می‌کند را به خاطر نیاورد.
یکی دیگر از علائم مهم پرسیدن مکرر یک سؤال است. فرد بدون آنکه به یاد داشته باشد پاسخ را دریافت کرده بار‌ها همان سؤال را مطرح می‌کند، موضوعی که می‌تواند برای اطرافیان نیز قابل توجه باشد.
متخصصان همچنین می‌گویند افراد مبتلا به آلزایمر به مرور زمان انعطاف‌پذیری ذهنی خود را از دست می‌دهند و تمایل کمتری برای امتحان کردن تجربه‌های جدید یا ایجاد تغییر در برنامه‌های روزانه نشان می‌دهند.
این تردید و مقاومت در برابر تغییر گاهی از نخستین نشانه‌های کاهش عملکرد شناختی است.
البته وجود یک یا حتی چند مورد از این علائم به معنای ابتلای قطعی به آلزایمر نیست، زیرا عواملی مانند استرس، کم‌خوابی یا برخی بیماری‌های دیگر نیز می‌توانند مشکلات حافظه ایجاد کنند. با این حال اگر این نشانه‌ها به‌طور مداوم تکرار شوند و بر زندگی روزمره فرد تأثیر بگذارند مراجعه به پزشک متخصص برای انجام بررسی‌های لازم ضروری است.
تشخیص زودهنگام آلزایمر هرچند درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، می‌تواند به کنترل بهتر علائم، حفظ کیفیت زندگی بیمار و برنامه‌ریزی مناسب برای مراقبت‌های آینده کمک کند.