جام جم آنلاین - توماس توخل ترجیح داد برای این مسابقه به چند بازیکن دیگر فرصت بازی بدهد و کین در این دیدار به میدان نرفت.
هنگام برگزاری مراسم اهدای مدال برنز چهره هری کین بیش از هر چیز جلب توجه میکرد. برخلاف بسیاری از بازیکنان انگلیس که با لبخند مدال خود را دریافت کردند، کاپیتان سهشیرها چندان بشاش به نظر نمیرسید. برای بازیکنی که رویای اصلیاش رساندن انگلیس به فینال و فتح جام جهانی بود کسب مقام سوم هرگز نمیتوانست مرهمی بر حسرت از دست رفتن فرصت قهرمانی باشد.
کین در این دوره از جام جهانی عملکرد قابل قبولی داشت و موفق شد ۶ گل برای انگلیس به ثمر برساند. او یکی از مهرههای کلیدی تیم توخل در مسیر صعود تا نیمهنهایی بود، اما نیمکتنشینی در بازی ردهبندی باعث شد فرصت افزایش تعداد گلهایش و رقابت برای کفش طلای جام جهانی را از دست بدهد.
هرچند مدال برنز افتخاری ارزشمند برای انگلیس محسوب میشود، اما از چهره هری کین بهخوبی میشد فهمید که او برای چیزی بسیار بزرگتر به آمریکا آمده بود، جامی که این بار هم از دستان کاپیتان پرافتخار سهشیرها دور ماند.
