مردم در همه افکارسنجیها، با اختلاف بسیار بالایی، خواهان ادامه عزتآفرینی از طریق اعمال قدرت نظامی و تحقق مطالبات خود بودند. هنگامی که موضوع مذاکره مطرح شد، بهتدریج در فضای سیاسی کشور شکاف ایجاد کرد و در میان افراد، دیدگاههای مختلفی پدید آمد. به نظر میرسد این پیام راهگشای رهبر معظم انقلاب اسلامی چند ویژگی مهم را بهطور همزمان به جامعه هدیه کرد.
نخستین هدیه، ادامه انسجام عمومی مردم بود. این انسجام با این پیام کاملا محقق و موضوع برای همگان روشن شده است. رهبر انقلاب بهصورت دقیق و شفاف موضع خود را اعلام کردند و در عین حال راه را بر گمانهزنیهای متفاوتی که در این مدت متداول شده بود، بستند. دوم، مشخص شد که در کشور، امر مدیریت عالی همراه با رفتوبرگشتهای کارشناسی است و آقای رئیسجمهور، هنگامی که به همراه اعضای محترم شعام جمعبندی خود را ارائه میدهند، مسئولیت آن را نیز میپذیرند. رهبر معظم انقلاب به این مسئولیتپذیری اعتماد کردند. به نظر من، این اتفاق مهمی است و فرآیند تصمیمگیری در جمهوری اسلامی را کاملا شفاف و روشن میکند.
چند روز پیش مطلبی در رابطه با فرآیند سیاسی تصمیمگیری در جمهوری اسلامی نوشته بودم؛ براساس فهمی که خودم در دهههای مختلف از این موضوع داشتهام. در آن نوشته نیز همین مسأله را تشریح کرده بودم که رهبری انقلاب اسلامی در ایران یک مدیریت یکنفره ندارد. براساس قانون اساسی، افراد دارای مسئولیت هستند و این مسئولیتها در قالب یک فرآیند روشن اعمال میشود. نکته مهمتر این است که رهبر عزیز انقلاب این بار این تصمیم را در مرئا و منظر عموم قرار دادند و ارزیابی آن را نیز برعهده خود و مردم گذاشتند. اکنون که آقای رئیسجمهور و شعام مسئولیت این موضوع را پذیرفتهاند، طبیعتا پاسخگوی اجرای آن و نیز همه شروط و تضمینهای مربوط به آن خواهند بود. از این پس، امکان شانه خالی کردن از مسئولیت برای کسی وجود نخواهد داشت. همه شواهد و قرائن نشان میدهد که با نوع مدیریتی که امام جوان، رشید و تحولخواه انقلاب آغاز کردهاند، انشاءالله گام بعدی برای چله دومی که رهبری شهید عزیزمان برای آن هدفگذاری کرده بودند، با قوت برداشته خواهد شد و بهطور قطع انقلاب اسلامی مسیر تعالی و رشد خود را با قدرت ادامه خواهد داد.