جام جم آنلاین – فرمول ایتالیایی برای تیم ملی فوتبال ترکیه جواب نداد. ویچنزو مونتلای ۵۲ ساله در این تیم کار خاصی نتوانست انجام بدهد. ترکیه حالا یکی از نخستین حذف شدههای جام بیست و سوم است و هواداران این تیم بسیار ناامید هستند.
تیمی که با هزاران امید و آرزو وارد آمریکا شد حالا پس از تنها دو مسابقه و دو شکست سنگین عملاً از گردونه رقابتها کنار رفته است. این اصلا چیزی نبود که درباره این تیم قدرتمند و منظم پیش بینی مشد. شکست ۲ بر صفر مقابل استرالیا و یک بر صفر مقابل پاراگوئه پرونده ترکیه را خیلی زود بست. اتفاقی که کمتر کسی پیش از آغاز مسابقات تصورش را میکرد.
بدرقه تاریخی
ترکیه در مسیر صعود به جام جهانی عملکردی فوقالعاده داشت و یکی از تیمهای تحسینشده مرحله مقدماتی محسوب میشد. این تیم با اتکا به نسل جدید فوتبال خود و ستارههایی که در لیگهای معتبر اروپایی بازی میکنند، از جمله آردا گولر، امیدهای فراوانی برای خلق شگفتی در جام جهانی داشت. حتی بدرقه تاریخی و کمنظیر هواداران ترک هنگام اعزام تیم به آمریکا نشان میداد انتظارات از این تیم تا چه اندازه بالا رفته است. تصاویر خیابانهای استانبول که مملو از هواداران پرشور بود شگفتی بزرگی بود و حداقل در تاریخ فوتبال این کشور نظیر نداشت. اما حالا به نظر میرسد تمام آن هیاهو و شور و اشتیاق، نتیجهای جز یک ناکامی بزرگ نداشته است.
نشانههای بحران مقابل استرالیا
اولین نشانههای بحران در دیدار برابر استرالیا نمایان شد. ترکیه در آن مسابقه مالکیت توپ بیشتری داشت و بخش زیادی از زمان بازی را در زمین حریف سپری کرد. بازیکنان این تیم تلاش زیادی برای حمله انجام دادند و حتی در برخی دقایق استرالیا را تحت فشار قرار دادند. اما مثل همیشه یک قانون نانوشته خودش را نشان داد: فوتبال فقط به مالکیت توپ و حمله کردن خلاصه نمیشود. استرالیا با استفاده از ضدحملات و بهرهبرداری از اشتباهات دفاعی ترکیه دو بار به گل رسید و در نهایت پیروز میدان شد.
آنچه که دیشب مقابل پاراگوئه رقم خورد نشان داد که تیم ملی ترکیه به هیچ عنوان از اشتباهات دیدار با استرالیا درس نگرفته است. ضعفهای این تیم حتی بدتر هم شد.
اینبار خط دفاعی این تیم بارها از هم گسیخته به نظر میرسید و هافبکها نیز هیچ پوشش مناسبی برای مدافعان ایجاد نمیکردند. نتیجه این آشفتگی شکست یک بر صفر مقابل پاراگوئه در دومین دیدار مرحله گروهی جام جهانی بود. حالا ترکیه حذف شده است.
دریغ از یک گل
تیم ملی فوتبال ترکیه با وجود داشتن ستارههایی سرشناس در امر گلزنی تا اینجای جام ناکام بوده است. این تیم اگرچه در هر دو مسابقه موقعیتهایی برای گلزنی ایجاد کرد، اما مهاجمانش از کمترین بهرهوری ممکن برخوردار بودند. نه طلسم در کار است و نه خرافات. این تیم بلد نیست گل بزند حتی اگر پیش از جام جهانی به نظر میرسید این تیم خط حمله آمادهای دارد.
فاصله زیاد میان خطوط، حرکت کم بدون توپ و نبود هماهنگی میان مهاجمان باعث شده حملات این تیم اغلب به بنبست برسد. در بسیاری از صحنهها بازیکنان ترکیه توپ را تا نزدیکی محوطه جریمه حریف پیش میبردند، اما در ضربه آخر یا پاس نهایی دچار سردرگمی میشدند.
دفاع بدتر از حمله
مشکل بزرگ ترکیه این است که دفاع افتضاحی دارد، حتی بدتر از خط حمله این تیم. مدافعان مرکزی این تیم بارها در نبردهای مستقیم شکست خوردهاند و در پوشش فضاها نیز مشکلات جدی داشتهاند. فاصله میان مدافعان و هافبکهای دفاعی بیش از حد بوده و همین موضوع بارها مسیر نفوذ را برای مهاجمان حریف باز کرده است. در دیدار برابر پاراگوئه هر حمله حریف بوی گل میداد و این مسئله نشاندهنده ضعف ساختاری در سازمان دفاعی تیم بود.
نکته مهم دیگر عملکرد ناامیدکننده ستارههای ترکیه است. بازیکنانی که در مرحله مقدماتی نقش اصلی را در موفقیت تیم ایفا کرده بودند در جام جهانی تقریباً ناپدید شدهاند. از هافبکهای خلاق گرفته تا مهاجمان کلیدی هیچکدام نتوانستهاند تأثیرگذاری لازم را داشته باشند. بسیاری از ستارههای ترکیه زیر فشار انتظارات قرار گرفتند و نتوانستند کیفیت واقعی خود را به نمایش بگذارند. در چنین تورنمنتهایی معمولاً ستارهها باید بار تیم را به دوش بکشند، اما در ترکیه دقیقاً عکس این اتفاق رخ داد و بازیکنان کلیدی تیم در حساسترین لحظات غایب بودند.
پرونده یک تیم شکست خورده
حالا ترکیه است و یک بازگشت زودهنگام به خانه. تیمی که در سال ۲۰۰۲ دست به کاری حماسی زد و یکی از شگفتیهای جام و تاریخ جام جهانی را با کسب مقام سومی رقم زد در جام جهانی ۲۰۲۶ یکی از بزرگترین شکست خوردهها بود.
سومین دیدار این تیم مقابل آمریکا خواهد بود. برای ترکیه حذف شده چیزی مهمتر از اعاده حیثیت وجود ندارد تا حداقل مرهمی به دل هواداران میلیونی این تیم باشد.